៣-៤. កុម្មសុត្តាទិវណ្ណនា

១៥៩-១៦០. តតិយេ មហាកុម្មកុលន្តិ មហន្តំ អដ្ឋិកច្ឆបកុលំ. អគមាសីតិ ‘‘ឯត្ថ អទ្ធា កិញ្ចិ ខាទិតព្ពំ អត្ថិ, តំ មច្ឆរាយន្តោ មំ ឯស និវារេតី’’តិ សញ្ញាយ អគមាសិ. បបតាយាតិ បបតា វុច្ចតិ ទីឃរជ្ជុកពទ្ធោ អយកន្តកោសកេ ទណ្ឌកំ បវេសេត្វា គហិតោ កណ្ណិកសល្លសណ្ឋានោ, អយកណ្ដកោ, យស្មិំ វេគេន បតិត្វា កដាហេ លគ្គមត្តេ ទណ្ឌកោ និក្ខមតិ, រជ្ជុកោ ឯកាពទ្ធោ គច្ឆតេវ. សោ កុម្មោតិ សោ វិទ្ធកុម្មោ. យេន សោ កុម្មោតិ ឧទកសទ្ទំ សុត្វា សាសង្កដ្ឋានំ ភវិស្សតីតិ និវត្តិត្វា យេន សោ អត្ថកាមោ កុម្មោ. ន ទានិ ត្វំ អម្ហាកន្តិ ឥទានិ ត្វំ អមិត្តហត្ថំ គតោ, ន អម្ហាកំ សន្តកោតិ អត្ថោ. ឯវំ សល្លបន្តានំយេវ ច នេសំ នាវាយ ឋិតោ លុទ្ទោ រជ្ជុកំ អាកឌ្ឍិត្វា កុម្មំ គហេត្វា យថាកាមំ អកាសិ. សេសមេត្ថ ឥតោ អនន្តរសុត្តេ ច ឧត្តានមេវ. តតិយចតុត្ថានិ.