បិយវិប្បយោគនិទ្ទេសោ

២០០. បិយវិប្បយោគនិទ្ទេសោ វុត្តបដិបក្ខនយេន វេទិតព្ពោ. មាតា វាតិអាទិ បនេត្ថ អត្ថកាមេ សរូបេន ទស្សេតុំ វុត្តំ. តត្ថ មមាយតីតិ មាតា. បិយាយតីតិ បិតា. ភជតីតិ ភាតា. តថា ភគិនី. មេត្តាយន្តីតិ មិត្តា, មិនន្តីតិ វា មិត្តា; សព្ពគុយ្ហេសុ អន្តោ បក្ខិបន្តីតិ អត្ថោ. កិច្ចករណីយេសុ សហភាវដ្ឋេន អមា ហោន្តីតិ អមច្ចា. អយំ អម្ហាកំ អជ្ឈត្តិកោតិ ឯវំ ជានន្តិ ញាយន្តីតិ វា ញាតី. លោហិតេន សម្ពន្ធាតិ សាលោហិតា. ឯវមេតានិ បទានិ អត្ថតោ វេទិតព្ពានិ. អយំ វុច្ចតីតិ អយំ បិយេហិ វិប្បយោគោ នាម កថិយតិ. សោ ឥដ្ឋវត្ថុវិយោគលក្ខណោ, សោកុប្បាទនរសោ, ព្យសនបច្ចុបដ្ឋានោ.

សោ អត្ថតោ ឯកោ ធម្មោ នាម នត្ថិ. កេវលំ បិយវិប្បយុត្តានំ ទុវិធស្សាបិ ទុក្ខស្ស វត្ថុភាវតោ ទុក្ខោតិ វុត្តោ. ឥដ្ឋានិ ហិ វត្ថូនិ វិយុជ្ជមានានិ សរីរស្ស សោសនមិលាបនាទិភាវេន កាយិកម្បិ ទុក្ខំ ឧប្បាទេន្តិ, ‘យម្បិ នោ អហោសិ, តម្បិ នោ នត្ថី’តិ អនុសោចាបនតោ មានសម្បិ. តេនេតំ វុច្ចតិ –

ញាតិធនាទិវិយោគា, សោកសរសមប្បិតា វិតុជ្ជន្តិ;

ពាលា យតោ តតោ យំ, ទុក្ខោតិ មតោ បិយវិយោគោតិ.