១. សម្មុតិបេយ្យាលាទិវណ្ណនា

២៧២. ភត្តុទ្ទេសកាទីនំ វិនិច្ឆយកថា សមន្តបាសាទិកាយ វិនយដ្ឋកថាយំ (ចូឡវ. អដ្ឋ. ៣២៥) វុត្តនយេន វេទិតព្ពាតិ. សម្មតោ ន បេសេតព្ពោតិ បកតិយា សម្មតោ ‘‘គច្ឆ ភត្តានិ ឧទ្ទិសាហី’’តិ ន បេសេតព្ពោ.

២៧៣-២៨៥. សាដិយគ្គាហាបកោតិ វស្សិកសាដិកាយ គាហាបកោ. បត្តគ្គាហាបកោតិ ‘‘យោ ច តស្សា ភិក្ខុបរិសាយ បត្តបរិយន្តោ, សោ តស្ស ភិក្ខុនោ បទាតព្ពោ’’តិ ឯត្ថ វុត្តបត្តគ្គាហាបកោ.

២៩៣-៣០២. អាជីវកោតិ នគ្គបរិព្ពាជកោ. និគណ្ឋោតិ បុរិមភាគប្បដិច្ឆន្នោ. មុណ្ឌសាវកោតិ និគណ្ឋសាវកោ. ជដិលកោតិ តាបសោ. បរិព្ពាជកោតិ ឆន្នបរិព្ពាជកោ. មាគណ្ឌិកាទយោបិ តិត្ថិយា ឯវ. ឯតេសំ បន សីលេសុ បរិបូរការិតាយ អភាវេន សុក្កបក្ខោ ន គហិតោ. សេសមេត្ថ ឧត្តានមេវាតិ.

មនោរថបូរណិយា អង្គុត្តរនិកាយ-អដ្ឋកថាយ