១៧. បសាទករធម្មវគ្គវណ្ណនា

៣៦៦. អទ្ធមិទន្តិអាទីសុ អទ្ធន្តិ ឯកំសាធិវចនមេតំ, អទ្ធា ឥទំ លាភានំ, ឯកំសោ ឯស លាភានន្តិ វុត្តំ ហោតិ. យទិទំ អារញ្ញិកត្តន្តិ យោ ឯស អារញ្ញិកភាវោ. ឥទំ វុត្តំ ហោតិ – អារញ្ញិកភាវោ នាម លាភានំ ឯកំសោ អវស្សភាវិតា ន សក្កា អារញ្ញិកេន លាភំ ន លភិតុន្តិ. អារញ្ញិកោ ហិ ភិក្ខុ ‘‘អត្តនោ អរញ្ញវាសស្ស អនុច្ឆវិកំ ករិស្សាមី’’តិ បាបកំ នាម ន ករោតិ, អថស្ស ‘‘អារញ្ញិកោ អយំ ភិក្ខូ’’តិ សញ្ជាតគារវោ មហាជនោ ចតុបច្ចយេន បូជំ ករោតិ. តេន វុត្តំ – ‘‘អទ្ធមិទំ, ភិក្ខវេ, លាភានំ យទិទំ អារញ្ញិកត្ត’’ន្តិ. សេសបទេសុបិ ឯសេវ នយោ. ឯត្ថ បន ពាហុសច្ចន្តិ ពហុស្សុតភាវោ. ថាវរេយ្យន្តិ ចិរបព្ពជិតត្តា ថាវរប្បត្តភាវោ. អាកប្បសម្បទាតិ ចីវរគ្គហណាទិនោ អាកប្បស្ស សម្បត្តិ. បរិវារសម្បទាតិ សុចិបរិវារតា. កោលបុត្តីតិ កុលបុត្តភាវោ. វណ្ណបោក្ខរតាតិ សម្បន្នរូបតា. កល្យាណវាក្ករណតាតិ វចនកិរិយាយ មធុរភាវោ. អប្បាពាធតាតិ អារោគ្យសម្បត្តិ. អរោគោ ហិ ភិក្ខុ អត្តនោ សរីរកល្យាណតាយ វិបស្សនាធុរេ ច គន្ថធុរេ ច បរិបូរការី ហោតិ, តេនស្ស លាភោ ឧប្បជ្ជតីតិ.

សោឡស បសាទករធម្មា និដ្ឋិតា.