៦. ទុតិយមិត្តសុត្តំ

៣៧. ‘‘សត្តហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ មិត្តោ សេវិតព្ពោ ភជិតព្ពោ បយិរុបាសិតព្ពោ អបិ បនុជ្ជមានេនបិ [បណុជ្ជមានេនបិ (សី.)]. កតមេហិ សត្តហិ? បិយោ ច ហោតិ មនាបោ ច គរុ ច ភាវនីយោ ច វត្តា ច វចនក្ខមោ ច គម្ភីរញ្ច កថំ កត្តា ហោតិ, នោ ច អដ្ឋានេ និយោជេតិ. ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ, សត្តហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ មិត្តោ សេវិតព្ពោ ភជិតព្ពោ បយិរុបាសិតព្ពោ អបិ បនុជ្ជមានេនបី’’តិ.

‘‘បិយោ គរុ ភាវនីយោ, វត្តា ច វចនក្ខមោ;

គម្ភីរញ្ច កថំ កត្តា, នោ ចដ្ឋានេ និយោជកោ [និយោជយេ (សី. ស្យា.)].

‘‘យម្ហិ ឯតានិ ឋានានិ, សំវិជ្ជន្តីធ បុគ្គលេ;

សោ មិត្តោ មិត្តកាមេន, អត្ថកាមានុកម្បតោ;

អបិ នាសិយមានេន, ភជិតព្ពោ តថាវិធោ’’តិ. ឆដ្ឋំ;