៣. ទុតិយអបរិហានសុត្តំ

៣៣. ‘‘ឥមំ, ភិក្ខវេ, រត្តិំ អញ្ញតរា ទេវតា អភិក្កន្តាយ រត្តិយា អភិក្កន្តវណ្ណា កេវលកប្បំ ជេតវនំ ឱភាសេត្វា យេនាហំ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា មំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ អដ្ឋាសិ. ឯកមន្តំ ឋិតា ខោ, ភិក្ខវេ, សា ទេវតា មំ ឯតទវោច – ‘ឆយិមេ, ភន្តេ, ធម្មា ភិក្ខុនោ អបរិហានាយ សំវត្តន្តិ. កតមេ ឆ? សត្ថុគារវតា, ធម្មគារវតា, សង្ឃគារវតា, សិក្ខាគារវតា, ហិរិគារវតា, ឱត្តប្បគារវតា – ឥមេ ខោ, ភន្តេ, ឆ ធម្មា ភិក្ខុនោ អបរិហានាយ សំវត្តន្តី’តិ. ឥទមវោច, ភិក្ខវេ, សា ទេវតា. ឥទំ វត្វា មំ អភិវាទេត្វា បទក្ខិណំ កត្វា តត្ថេវន្តរធាយី’’តិ.

‘‘សត្ថុគរុ ធម្មគរុ, សង្ឃេ ច តិព្ពគារវោ;

ហិរិឱត្តប្បសម្បន្នោ, សប្បតិស្សោ សគារវោ;

អភព្ពោ បរិហានាយ, និព្ពានស្សេវ សន្តិកេ’’តិ. តតិយំ;