៥. មច្ឆរិយប្បហានសុត្តំ

២៥៥. ‘‘បញ្ចន្នំ, ភិក្ខវេ, មច្ឆរិយានំ បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ. កតមេសំ បញ្ចន្នំ? អាវាសមច្ឆរិយស្ស បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ; កុលមច្ឆរិយស្ស…បេ… លាភមច្ឆរិយស្ស… វណ្ណមច្ឆរិយស្ស… ធម្មមច្ឆរិយស្ស បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ. ឥមេសំ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ចន្នំ មច្ឆរិយានំ បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតី’’តិ. បញ្ចមំ.