២. និស្សយសុត្តំ

២៥២. [មហាវ. ៨៤] ‘‘បញ្ចហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតេន ភិក្ខុនា និស្សយោ ទាតព្ពោ. កតមេហិ បញ្ចហិ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ អសេខេន សីលក្ខន្ធេន សមន្នាគតោ ហោតិ…បេ… អសេខេន វិមុត្តិញាណទស្សនក្ខន្ធេន សមន្នាគតោ ហោតិ. ឥមេហិ…បេ… និស្សយោ ទាតព្ពោ’’តិ. ទុតិយំ.