១. សំខិត្តសុត្តំ

១. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តត្រ ខោ ភគវា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ – ‘‘ភិក្ខវោ’’តិ. ‘‘ភទន្តេ’’តិ តេ ភិក្ខូ ភគវតោ បច្ចស្សោសុំ. ភគវា ឯតទវោច –

‘‘បញ្ចិមានិ, ភិក្ខវេ, សេខពលានិ [សេក្ខពលានិ (ក.)]. កតមានិ បញ្ច? សទ្ធាពលំ, ហិរីពលំ [ហិរិពលំ (សី. បី.)], ឱត្តប្បពលំ, វីរិយពលំ [វិរិយពលំ (សី. ស្យា. កំ. បី.)], បញ្ញាពលំ – ឥមានិ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ច សេខពលានិ.

‘‘តស្មាតិហ, ភិក្ខវេ, ឯវំ សិក្ខិតព្ពំ – ‘សទ្ធាពលេន សមន្នាគតា ភវិស្សាម សេខពលេន, ហិរីពលេន សមន្នាគតា ភវិស្សាម សេខពលេន, ឱត្តប្បពលេន សមន្នាគតា ភវិស្សាម សេខពលេន, វីរិយពលេន សមន្នាគតា ភវិស្សាម សេខពលេន, បញ្ញាពលេន សមន្នាគតា ភវិស្សាម សេខពលេនា’តិ. ឯវញ្ហិ វោ, ភិក្ខវេ, សិក្ខិតព្ព’’ន្តិ. ឥទមវោច ភគវា. អត្តមនា តេ ភិក្ខូ ភគវតោ ភាសិតំ អភិនន្ទុន្តិ. បឋមំ.