២. អទិន្នាទាយីសុត្តំ

២៦៥. ‘‘ចតូហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ យថាភតំ និក្ខិត្តោ ឯវំ និរយេ. កតមេហិ ចតូហិ? អត្តនា ច អទិន្នាទាយី ហោតិ, បរញ្ច អទិន្នាទានេ សមាទបេតិ, អទិន្នាទានេ ច សមនុញ្ញោ ហោតិ, អទិន្នាទានស្ស ច វណ្ណំ ភាសតិ – ឥមេហិ ខោ…បេ….

‘‘អត្តនា ច អទិន្នាទានា បដិវិរតោ ហោតិ, បរញ្ច អទិន្នាទានា វេរមណិយា សមាទបេតិ, អទិន្នាទានា វេរមណិយា ច សមនុញ្ញោ ហោតិ, អទិន្នាទានា វេរមណិយា ច វណ្ណំ ភាសតិ – ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ…បេ…. ទុតិយំ.