៧. សោភនសុត្តំ

៧. ‘‘ចត្តារោមេ, ភិក្ខវេ, វិយត្តា វិនីតា វិសារទា ពហុស្សុតា ធម្មធរា ធម្មានុធម្មប្បដិបន្នា សង្ឃំ សោភេន្តិ. កតមេ ចត្តារោ? ភិក្ខុ, ភិក្ខវេ, វិយត្តោ វិនីតោ វិសារទោ ពហុស្សុតោ ធម្មធរោ ធម្មានុធម្មប្បដិបន្នោ សង្ឃំ សោភេតិ. ភិក្ខុនី, ភិក្ខវេ, វិយត្តា វិនីតា វិសារទា ពហុស្សុតា ធម្មធរា ធម្មានុធម្មប្បដិបន្នា សង្ឃំ សោភេតិ. ឧបាសកោ, ភិក្ខវេ, វិយត្តោ វិនីតោ វិសារទោ ពហុស្សុតោ ធម្មធរោ ធម្មានុធម្មប្បដិបន្នោ សង្ឃំ សោភេតិ. ឧបាសិកា, ភិក្ខវេ, វិយត្តា វិនីតា វិសារទា ពហុស្សុតា ធម្មធរា ធម្មានុធម្មប្បដិបន្នា សង្ឃំ សោភេតិ. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារោ វិយត្តា វិនីតា វិសារទា ពហុស្សុតា ធម្មធរា ធម្មានុធម្មប្បដិបន្នា សង្ឃំ សោភេន្តី’’តិ.

‘‘យោ ហោតិ វិយត្តោ [វ្យត្តោ (សី. បី.), ព្យត្តោ (ស្យា. កំ.)] ច វិសារទោ ច,

ពហុស្សុតោ ធម្មធរោ ច ហោតិ;

ធម្មស្ស ហោតិ អនុធម្មចារី,

ស តាទិសោ វុច្ចតិ សង្ឃសោភនោ [សំឃសោភណោ (ក.)].

‘‘ភិក្ខុ ច សីលសម្បន្នោ, ភិក្ខុនី ច ពហុស្សុតា;

ឧបាសកោ ច យោ សទ្ធោ, យា ច សទ្ធា ឧបាសិកា;

ឯតេ ខោ សង្ឃំ សោភេន្តិ, ឯតេ ហិ សង្ឃសោភនា’’តិ. សត្តមំ;