១០. ទុតិយសិក្ខត្តយសុត្តំ

៩១. ‘‘តិស្សោ ឥមា, ភិក្ខវេ, សិក្ខា. កតមា តិស្សោ? អធិសីលសិក្ខា, អធិចិត្តសិក្ខា, អធិបញ្ញាសិក្ខា.

‘‘កតមា ច, ភិក្ខវេ, អធិសីលសិក្ខា? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ សីលវា ហោតិ…បេ… សមាទាយ សិក្ខតិ សិក្ខាបទេសុ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, អធិសីលសិក្ខា.

‘‘កតមា ច, ភិក្ខវេ, អធិចិត្តសិក្ខា? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ វិវិច្ចេវ កាមេហិ…បេ… ចតុត្ថំ ឈានំ ឧបសម្បជ្ជ វិហរតិ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, អធិចិត្តសិក្ខា.

‘‘កតមា ច, ភិក្ខវេ, អធិបញ្ញាសិក្ខា? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ អាសវានំ ខយា អនាសវំ ចេតោវិមុត្តិំ បញ្ញាវិមុត្តិំ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ សយំ អភិញ្ញា សច្ឆិកត្វា ឧបសម្បជ្ជ វិហរតិ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, អធិបញ្ញា សិក្ខា. ឥមា ខោ, ភិក្ខវេ, តិស្សោ សិក្ខា’’តិ.

‘‘អធិសីលំ អធិចិត្តំ, អធិបញ្ញញ្ច វីរិយវា;

ថាមវា ធិតិមា ឈាយី, សតោ គុត្តិន្ទ្រិយោ [ឧប្បត្តិន្ទ្រិយោ (ក.)] ចរេ.

‘‘យថា បុរេ តថា បច្ឆា, យថា បច្ឆា តថា បុរេ;

យថា អធោ តថា ឧទ្ធំ, យថា ឧទ្ធំ តថា អធោ.

‘‘យថា ទិវា តថា រត្តិំ, យថា រត្តិំ តថា ទិវា;

អភិភុយ្យ ទិសា សព្ពា, អប្បមាណសមាធិនា.

‘‘តមាហុ សេខំ បដិបទំ [បាដិបទំ (?) ម. និ. ២.២៧ បស្សិតព្ពំ], អថោ សំសុទ្ធចារិយំ [សំសុទ្ធចារណំ (សី. បី.), សំសុទ្ធចារិនំ (ស្យា. កំ.)];

តមាហុ លោកេ សម្ពុទ្ធំ, ធីរំ បដិបទន្តគុំ.

‘‘វិញ្ញាណស្ស និរោធេន, តណ្ហាក្ខយវិមុត្តិនោ;

បជ្ជោតស្សេវ និព្ពានំ, វិមោក្ខោ ហោតិ ចេតសោ’’តិ. ទសមំ;