១. សាធុសុត្តំ

១៣៤. [អ. និ. ១០.១៧៨] ‘‘សាធុញ្ច វោ, ភិក្ខវេ, ទេសេស្សាមិ អសាធុញ្ច. តំ សុណាថ, សាធុកំ មនសិ ករោថ; ភាសិស្សាមី’’តិ. ‘‘ឯវំ, ភន្តេ’’តិ ខោ តេ ភិក្ខូ ភគវតោ បច្ចស្សោសុំ. ភគវា ឯតទវោច –

‘‘កតមញ្ច, ភិក្ខវេ, អសាធុ? មិច្ឆាទិដ្ឋិ, មិច្ឆាសង្កប្បោ, មិច្ឆាវាចា, មិច្ឆាកម្មន្តោ, មិច្ឆាអាជីវោ, មិច្ឆាវាយាមោ, មិច្ឆាសតិ, មិច្ឆាសមាធិ, មិច្ឆាញាណំ, មិច្ឆាវិមុត្តិ – ឥទំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, អសាធុ. កតមញ្ច, ភិក្ខវេ, សាធុ? សម្មាទិដ្ឋិ, សម្មាសង្កប្បោ, សម្មាវាចា សម្មាកម្មន្តោ, សម្មាអាជីវោ, សម្មាវាយាមោ, សម្មាសតិ, សម្មាសមាធិ, សម្មាញាណំ, សម្មាវិមុត្តិ – ឥទំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, សាធូ’’តិ. បឋមំ.