੮. ਮਾਰਕਥਾ

੩੨. ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਆਮਨ੍ਤੇਸਿ [ਸਂ. ਨਿ. ੧.੧੪੧ ਮਾਰਸਂਯੁਤ੍ਤੇਪਿ] – ‘‘ਮੁਤ੍ਤਾਹਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਬ੍ਬਪਾਸੇਹਿ, ਯੇ ਦਿਬ੍ਬਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨੁਸਾ. ਤੁਮ੍ਹੇਪਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਮੁਤ੍ਤਾ ਸਬ੍ਬਪਾਸੇਹਿ, ਯੇ ਦਿਬ੍ਬਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨੁਸਾ. ਚਰਥ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਚਾਰਿਕਂ ਬਹੁਜਨਹਿਤਾਯ ਬਹੁਜਨਸੁਖਾਯ ਲੋਕਾਨੁਕਮ੍ਪਾਯ ਅਤ੍ਥਾਯ ਹਿਤਾਯ ਸੁਖਾਯ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸਾਨਂ. ਮਾ ਏਕੇਨ ਦ੍ਵੇ ਅਗਮਿਤ੍ਥ. ਦੇਸੇਥ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮਂ ਆਦਿਕਲ੍ਯਾਣਂ ਮਜ੍ਝੇਕਲ੍ਯਾਣਂ ਪਰਿਯੋਸਾਨਕਲ੍ਯਾਣਂ ਸਾਤ੍ਥਂ ਸਬ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਕੇਵਲਪਰਿਪੁਣ੍ਣਂ ਪਰਿਸੁਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਂ ਪਕਾਸੇਥ. ਸਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਤਾ ਅਪ੍ਪਰਜਕ੍ਖਜਾਤਿਕਾ, ਅਸ੍ਸਵਨਤਾ ਧਮ੍ਮਸ੍ਸ ਪਰਿਹਾਯਨ੍ਤਿ, ਭਵਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ ਧਮ੍ਮਸ੍ਸ ਅਞ੍ਞਾਤਾਰੋ. ਅਹਮ੍ਪਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਯੇਨ ਉਰੁਵੇਲਾ ਸੇਨਾਨਿਗਮੋ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿਸ੍ਸਾਮਿ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾਯਾ’’ਤਿ.

੩੩. ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ, ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਗਾਥਾਯ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਬਦ੍ਧੋਸਿ ਸਬ੍ਬਪਾਸੇਹਿ, ਯੇ ਦਿਬ੍ਬਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨੁਸਾ;

ਮਹਾਬਨ੍ਧਨਬਦ੍ਧੋਸਿ, ਨ ਮੇ ਸਮਣ ਮੋਕ੍ਖਸੀ’’ਤਿ.

‘‘ਮੁਤ੍ਤਾਹਂ [ਮੁਤ੍ਤੋਹਂ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ.)] ਸਬ੍ਬਪਾਸੇਹਿ, ਯੇ ਦਿਬ੍ਬਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨੁਸਾ;

ਮਹਾਬਨ੍ਧਨਮੁਤ੍ਤੋਮ੍ਹਿ, ਨਿਹਤੋ ਤ੍ਵਮਸਿ ਅਨ੍ਤਕਾਤਿ.

[ਸਂ. ਨਿ. ੧.੧੫੧ ਮਾਰਸਂਯੁਤ੍ਤੇਪਿ] ‘‘ਅਨ੍ਤਲਿਕ੍ਖਚਰੋ ਪਾਸੋ, ਯ੍ਵਾਯਂ ਚਰਤਿ ਮਾਨਸੋ;

ਤੇਨ ਤਂ ਬਾਧਯਿਸ੍ਸਾਮਿ, ਨ ਮੇ ਸਮਣ ਮੋਕ੍ਖਸੀਤਿ.

[ਸਂ. ਨਿ. ੧.੧੧੫੧ ਮਾਰਸਂਯੁਤ੍ਤੇਪਿ] ‘‘ਰੂਪਾ ਸਦ੍ਦਾ ਰਸਾ ਗਨ੍ਧਾ, ਫੋਟ੍ਠਬ੍ਬਾ ਚ ਮਨੋਰਮਾ;

ਏਤ੍ਥ ਮੇ ਵਿਗਤੋ ਛਨ੍ਦੋ, ਨਿਹਤੋ ਤ੍ਵਮਸਿ ਅਨ੍ਤਕਾ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ – ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਭਗਵਾ, ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਸੁਗਤੋਤਿ ਦੁਕ੍ਖੀ ਦੁਮ੍ਮਨੋ

ਤਤ੍ਥੇਵਨ੍ਤਰਧਾਯੀਤਿ.

ਮਾਰਕਥਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.