੨੮. ਅਙ੍ਗੁਲਿਮਾਲਚੋਰਵਤ੍ਥੁ

੯੧. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਚੋਰੋ ਅਙ੍ਗੁਲਿਮਾਲੋ ਭਿਕ੍ਖੂਸੁ ਪਬ੍ਬਜਿਤੋ ਹੋਤਿ. ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਪਸ੍ਸਿਤ੍ਵਾ ਉਬ੍ਬਿਜ੍ਜਨ੍ਤਿਪਿ, ਉਤ੍ਤਸਨ੍ਤਿਪਿ, ਪਲਾਯਨ੍ਤਿਪਿ, ਅਞ੍ਞੇਨਪਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ, ਅਞ੍ਞੇਨਪਿ ਮੁਖਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿ, ਦ੍ਵਾਰਮ੍ਪਿ ਥਕੇਨ੍ਤਿ. ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਉਜ੍ਝਾਯਨ੍ਤਿ ਖਿਯ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪਾਚੇਨ੍ਤਿ – ‘‘ਕਥਞ੍ਹਿ ਨਾਮ ਸਮਣਾ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯਾ ਧਜਬਨ੍ਧਂ ਚੋਰਂ ਪਬ੍ਬਾਜੇਸ੍ਸਨ੍ਤੀ’’ਤਿ. ਅਸ੍ਸੋਸੁਂ ਖੋ ਭਿਕ੍ਖੂ ਤੇਸਂ ਮਨੁਸ੍ਸਾਨਂ ਉਜ੍ਝਾਯਨ੍ਤਾਨਂ ਖਿਯ੍ਯਨ੍ਤਾਨਂ ਵਿਪਾਚੇਨ੍ਤਾਨਂ. ਅਥ ਖੋ ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਭਗਵਤੋ ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਆਰੋਚੇਸੁਂ…ਪੇ… ਨ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਜਬਨ੍ਧੋ ਚੋਰੋ ਪਬ੍ਬਾਜੇਤਬ੍ਬੋ. ਯੋ ਪਬ੍ਬਾਜੇਯ੍ਯ, ਆਪਤ੍ਤਿ ਦੁਕ੍ਕਟਸ੍ਸਾਤਿ.

ਅਙ੍ਗੁਲਿਮਾਲਚੋਰਵਤ੍ਥੁ ਨਿਟ੍ਠਿਤਂ.