੫. ਪਬ੍ਬਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੨੮. ‘‘ਅਨਮਤਗ੍ਗਸ੍ਸ ਸਂਸਾਰਸ੍ਸ ਦੀਘਤਮਤ੍ਤਾ ਨ ਸੁਕਰਂ ਨਸੁਕਰ’’ਨ੍ਤਿ ਅਟ੍ਠਕਥਾਪਾਠੋ. ਕਥਂ ਨਚ੍ਛਿਨ੍ਦਤੀਤਿ ਕਥਂ ਨ ਪਰਿਯੋਸਾਪੇਤਿ, ਕਾਯਚਿਪਿ ਗਹਣਤਾਯਾਤਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯੋ. ਤਯੋ ਕਪ੍ਪਾਸਂਸੂਤਿ ਤਯੋ ਏਕਕਪ੍ਪਾਸਂਸੂ. ਯੇਹਿ ਨਂ ਫੁਟ੍ਠਂ, ਤਤੋਪਿ ਸੁਖੁਮਤਰਂ ਸਾਸਪਮਤ੍ਤਂ ਖੀਯੇਯ੍ਯ ਪਬ੍ਬਤਂ ਸਬ੍ਬਭਾਗੇਹਿ ਅਤਿਚਿਰਵੇਲਂ ਪਰਿਮਜ੍ਜਨ੍ਤੇ.

ਪਬ੍ਬਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.