੯. ਪਠਮਮਰਣਸ੍ਸਤਿਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੯. ਨਵਮੇ ਏਵਂਨਾਮਕੇ ਗਾਮੇਤਿ ਨਾਤਿਕਾਨਾਮਕਂ ਗਾਮਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ. ਦ੍ਵਿਨ੍ਨਂ ਚੂਲ਼ਪਿਤਿਮਹਾਪਿਤਿਪੁਤ੍ਤਾਨਂ ਦ੍ਵੇ ਗਾਮਾ, ਤੇਸੁ ਏਕਸ੍ਮਿਂ ਗਾਮੇ. ਞਾਤੀਨਞ੍ਹਿ ਨਿਵਾਸਟ੍ਠਾਨਭੂਤੋ ਗਾਮੋ ਞਾਤਿਕੋ, ਞਾਤਿਕੋਯੇਵ ਨਾਤਿਕੋ ਞ-ਕਾਰਸ੍ਸ ਨ-ਕਾਰਾਦੇਸੋ ‘‘ਅਨਿਮਿਤ੍ਤਾ ਨ ਨਾਯਰੇ’’ਤਿਆਦੀਸੁ (ਵਿਸੁਦ੍ਧਿ. ੧.੧੭੪; ਸਂ. ਨਿ. ਅਟ੍ਠ. ੧.੧.੨੦; ਜਾ. ਅਟ੍ਠ. ੨.੨.੩੪) ਵਿਯ. ਸੋ ਕਿਰ ਗਾਮੋ ਯੇਸਂ ਤਦਾ ਤੇਸਂ ਪੁਬ੍ਬਪੁਰਿਸੇਨ ਅਤ੍ਤਨੋ ਞਾਤੀਨਂ ਸਾਧਾਰਣਭਾਵੇਨ ਨਿਵਸਿਤੋ, ਤੇਨ ਞਾਤਿਕੋਤਿ ਪਞ੍ਞਾਯਿਤ੍ਥ. ਅਥ ਪਚ੍ਛਾ ਦ੍ਵੀਹਿ ਦਾਯਾਦੇਹਿ ਦ੍ਵਿਧਾ ਵਿਭਜਿਤ੍ਵਾ ਪਰਿਭੁਤ੍ਤੋ. ਗਿਞ੍ਜਕਾ ਵੁਚ੍ਚਤਿ ਇਟ੍ਠਕਾ, ਗਿਞ੍ਜਕਾਹਿਯੇਵ ਕਤੋ ਆਵਸਥੋਤਿ ਗਿਞ੍ਜਕਾਵਸਥੋ. ਸੋ ਹਿ ਆਵਾਸੋ ਯਥਾ ਸੁਧਾਪਰਿਕਮ੍ਮੇਨ ਪਯੋਜਨਂ ਨਤ੍ਥਿ, ਏਵਂ ਇਟ੍ਠਕਾਹਿ ਏਵ ਚਿਨਿਤ੍ਵਾ ਛਾਦੇਤ੍ਵਾ ਕਤੋ. ਤਸ੍ਮਿਂ ਕਿਰ ਪਦੇਸੇ ਮਤ੍ਤਿਕਾ ਸਕ੍ਖਰਮਰੁਮ੍ਪਵਾਲੁਕਾਦੀਹਿ ਅਸਮ੍ਮਿਸ੍ਸਾ ਕਥਿਨਾ ਸਣ੍ਹਸੁਖੁਮਾ, ਤਾਯ ਕਤਾਨਿ ਕੁਲਾਲਭਾਜਨਾਨਿਪਿ ਸਿਲਾਮਯਾਨਿ ਵਿਯ ਦਲ਼੍ਹਾਨਿ. ਤਸ੍ਮਾ ਤੇ ਉਪਾਸਕਾ ਤਾਯ ਮਤ੍ਤਿਕਾਯ ਦੀਘਪੁਥੂ ਇਟ੍ਠਕਾ ਕਾਰੇਤ੍ਵਾ ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਰਵਾਤਪਾਨਕਵਾਟਤੁਲਾਯੋ ਸਬ੍ਬਂ ਦਬ੍ਬਸਮ੍ਭਾਰੇਨ ਵਿਨਾ ਤਾਹਿ ਇਟ੍ਠਕਾਹਿਯੇਵ ਪਾਸਾਦਂ ਕਾਰੇਸੁਂ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਇਟ੍ਠਕਾਮਯੇ ਪਾਸਾਦੇ’’ਤਿ.

ਰਤ੍ਤਿਨ੍ਦਿਵਨ੍ਤਿ ਏਕਰਤ੍ਤਿਦਿਵਂ. ਭਗਵਤੋ ਸਾਸਨਨ੍ਤਿ ਅਰਿਯਮਗ੍ਗਪ੍ਪਟਿਵੇਧਾਵਹਂ ਸਤ੍ਥੁ ਓਵਾਦਂ. ਬਹੁ ਵਤ ਮੇ ਕਤਂ ਅਸ੍ਸਾਤਿ ਬਹੁ ਵਤ ਮਯਾ ਅਤ੍ਤਹਿਤਂ ਪਬ੍ਬਜਿਤਕਿਚ੍ਚਂ ਕਤਂ ਭਵੇਯ੍ਯ.

ਤਦਨ੍ਤਰਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤਕਂ ਵੇਲਂ. ਏਕਪਿਣ੍ਡਪਾਤਨ੍ਤਿ ਏਕਂ ਦਿਵਸਂ ਯਾਪਨਪ੍ਪਹੋਨਕਂ ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਂ. ਯਾਵ ਅਨ੍ਤੋ ਪਵਿਟ੍ਠਵਾਤੋ ਬਹਿ ਨਿਕ੍ਖਮਤਿ, ਬਹਿ ਨਿਕ੍ਖਨ੍ਤਵਾਤੋ ਵਾ ਅਨ੍ਤੋ ਪਵਿਸਤੀਤਿ ਏਕਸ੍ਸੇਵ ਪਵੇਸਨਿਕ੍ਖਮੋ ਵਿਯ ਵੁਤ੍ਤਂ, ਤਂ ਨਾਸਿਕਾਵਾਤਭਾਵਸਾਮਞ੍ਞੇਨਾਤਿ ਦਟ੍ਠਬ੍ਬਂ.

ਪਠਮਮਰਣਸ੍ਸਤਿਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.