੮. ਦੁਤਿਯਮਹਾਸਮੁਦ੍ਦਸੁਤ੍ਤਂ

੧੧੨੮. ‘‘ਸੇਯ੍ਯਥਾਪਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਮਹਾਸਮੁਦ੍ਦੇ ਉਦਕਂ ਪਰਿਕ੍ਖਯਂ [ਮਹਾਸਮੁਦ੍ਦੋ ਪਰਿਕ੍ਖਯਂ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.) ਸਂ. ਨਿ. ੨.੮੧] ਪਰਿਯਾਦਾਨਂ ਗਚ੍ਛੇਯ੍ਯ ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵੇ ਵਾ ਤੀਣਿ ਵਾ ਉਦਕਫੁਸਿਤਾਨਿ. ਤਂ ਕਿਂ ਮਞ੍ਞਥ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਕਤਮਂ ਨੁ ਖੋ ਬਹੁਤਰਂ – ਯਂ ਵਾ ਮਹਾਸਮੁਦ੍ਦੇ ਉਦਕਂ ਪਰਿਕ੍ਖੀਣਂ ਪਰਿਯਾਦਿਨ੍ਨਂ, ਯਾਨਿ ਦ੍ਵੇ ਵਾ ਤੀਣਿ ਵਾ ਉਦਕਫੁਸਿਤਾਨਿ ਅਵਸਿਟ੍ਠਾਨੀ’’ਤਿ? ‘‘ਏਤਦੇਵ, ਭਨ੍ਤੇ, ਬਹੁਤਰਂ ਮਹਾਸਮੁਦ੍ਦੇ ਉਦਕਂ ਯਦਿਦਂ ਪਰਿਕ੍ਖੀਣਂ ਪਰਿਯਾਦਿਨ੍ਨਂ; ਅਪ੍ਪਮਤ੍ਤਕਾਨਿ ਦ੍ਵੇ ਵਾ ਤੀਣਿ ਵਾ ਉਦਕਫੁਸਿਤਾਨਿ ਅਵਸਿਟ੍ਠਾਨਿ. ਸਙ੍ਖਮ੍ਪਿ ਨ ਉਪੇਨ੍ਤਿ, ਉਪਨਿਧਮ੍ਪਿ ਨ ਉਪੇਨ੍ਤਿ, ਕਲਭਾਗਮ੍ਪਿ ਨ ਉਪੇਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸਮੁਦ੍ਦੇ ਉਦਕਂ ਪਰਿਕ੍ਖੀਣਂ ਪਰਿਯਾਦਿਨ੍ਨਂ ਉਪਨਿਧਾਯ ਦ੍ਵੇ ਵਾ ਤੀਣਿ ਵਾ ਉਦਕਫੁਸਿਤਾਨਿ ਅਵਸਿਟ੍ਠਾਨੀ’’ਤਿ. ‘‘ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਿਯਸਾਵਕਸ੍ਸ…ਪੇ… ਯੋਗੋ ਕਰਣੀਯੋ’’ਤਿ. ਅਟ੍ਠਮਂ.