੫. ਪਠਮਧਾਰਣਸੁਤ੍ਤਂ

੧੦੮੫. ‘‘ਧਾਰੇਥ ਨੋ ਤੁਮ੍ਹੇ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਮਯਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਾਨਿ ਦੇਸਿਤਾਨੀ’’ਤਿ? ਏਵਂ ਵੁਤ੍ਤੇ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘ਅਹਂ ਖੋ, ਭਨ੍ਤੇ, ਧਾਰੇਮਿ ਭਗਵਤਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਾਨਿ ਦੇਸਿਤਾਨੀ’’ਤਿ. ‘‘ਯਥਾ ਕਥਂ ਪਨ ਤ੍ਵਂ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਧਾਰੇਸਿ ਮਯਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਾਨਿ ਦੇਸਿਤਾਨੀ’’ਤਿ? ‘‘ਦੁਕ੍ਖਂ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਭਨ੍ਤੇ, ਭਗਵਤਾ ਪਠਮਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ ਧਾਰੇਮਿ; ਦੁਕ੍ਖਸਮੁਦਯਂ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਭਨ੍ਤੇ, ਭਗਵਤਾ ਦੁਤਿਯਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ ਧਾਰੇਮਿ; ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧਂ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਭਨ੍ਤੇ, ਭਗਵਤਾ ਤਤਿਯਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ ਧਾਰੇਮਿ; ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧਗਾਮਿਨਿਂ ਪਟਿਪਦਂ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਭਨ੍ਤੇ, ਭਗਵਤਾ ਚਤੁਤ੍ਥਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ ਧਾਰੇਮਿ. ਏਵਂ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਭਨ੍ਤੇ, ਧਾਰੇਮਿ ਭਗਵਤਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਾਨਿ ਦੇਸਿਤਾਨੀ’’ਤਿ.

‘‘ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ, ਭਿਕ੍ਖੁ! ਸਾਧੁ ਖੋ ਤ੍ਵਂ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਧਾਰੇਸਿ ਮਯਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਾਨਿ ਦੇਸਿਤਾਨੀਤਿ. ਦੁਕ੍ਖਂ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਮਯਾ ਪਠਮਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ, ਤਥਾ ਨਂ ਧਾਰੇਹਿ; ਦੁਕ੍ਖਸਮੁਦਯਂ [ਦੁਕ੍ਖਸਮੁਦਯੋ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਮਯਾ ਦੁਤਿਯਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ, ਤਥਾ ਨਂ ਧਾਰੇਹਿ; ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧਂ [ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧੋ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਮਯਾ ਤਤਿਯਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ, ਤਥਾ ਨਂ ਧਾਰੇਹਿ; ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧਗਾਮਿਨੀ ਪਟਿਪਦਾ [ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧਗਾਮਿਨਿਪਟਿਪਦਂ (ਪੀ.), ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧਗਾਮਿਨਿਂ ਪਟਿਪਦਂ (ਕ.)] ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਮਯਾ ਚਤੁਤ੍ਥਂ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਂ ਦੇਸਿਤਂ, ਤਥਾ ਨਂ ਧਾਰੇਹਿ. ਏਵਂ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ਧਾਰੇਹਿ ਮਯਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਅਰਿਯਸਚ੍ਚਾਨਿ ਦੇਸਿਤਾਨੀਤਿ.

‘‘ਤਸ੍ਮਾਤਿਹ, ਭਿਕ੍ਖੁ, ‘ਇਦਂ ਦੁਕ੍ਖ’ਨ੍ਤਿ ਯੋਗੋ ਕਰਣੀਯੋ…ਪੇ… ‘ਅਯਂ ਦੁਕ੍ਖਨਿਰੋਧਗਾਮਿਨੀ ਪਟਿਪਦਾ’ਤਿ ਯੋਗੋ ਕਰਣੀਯੋ’’ਤਿ. ਪਞ੍ਚਮਂ.