੯. ਅਨਿਮਿਤ੍ਤਪਞ੍ਹਾਸੁਤ੍ਤਂ

੩੪੦. ‘‘‘ਅਨਿਮਿਤ੍ਤੋ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿ, ਅਨਿਮਿਤ੍ਤੋ ਚੇਤੋਸਮਾਧੀ’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਕਤਮੋ ਨੁ ਖੋ ਅਨਿਮਿਤ੍ਤੋ ਚੇਤੋਸਮਾਧੀਤਿ? ਤਸ੍ਸ ਮਯ੍ਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਏਤਦਹੋਸਿ – ‘ਇਧ ਭਿਕ੍ਖੁ ਸਬ੍ਬਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਂ ਅਮਨਸਿਕਾਰਾ ਅਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿਂ ਉਪਸਮ੍ਪਜ੍ਜ ਵਿਹਰਤਿ. ਅਯਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ ਅਨਿਮਿਤ੍ਤੋ ਚੇਤੋਸਮਾਧੀ’ਤਿ. ਸੋ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਸਬ੍ਬਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਂ ਅਮਨਸਿਕਾਰਾ ਅਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿਂ ਉਪਸਮ੍ਪਜ੍ਜ ਵਿਹਰਾਮਿ. ਤਸ੍ਸ ਮਯ੍ਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਇਮਿਨਾ ਵਿਹਾਰੇਨ ਵਿਹਰਤੋ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਿ ਵਿਞ੍ਞਾਣਂ ਹੋਤਿ.

‘‘ਅਥ ਖੋ ਮਂ, ਆਵੁਸੋ, ਭਗਵਾ ਇਦ੍ਧਿਯਾ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਏਤਦਵੋਚ – ‘ਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨ, ਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨ! ਮਾ, ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ, ਅਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿਂ ਪਮਾਦੋ, ਅਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿਸ੍ਮਿਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਣ੍ਠਪੇਹਿ, ਅਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿਸ੍ਮਿਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਏਕੋਦਿਂ ਕਰੋਹਿ, ਅਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿਸ੍ਮਿਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਦਹਾ’ਤਿ. ਸੋ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਅਪਰੇਨ ਸਮਯੇਨ ਸਬ੍ਬਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਂ ਅਮਨਸਿਕਾਰਾ ਅਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਚੇਤੋਸਮਾਧਿਂ ਉਪਸਮ੍ਪਜ੍ਜ ਵਿਹਾਸਿਂ. ਯਞ੍ਹਿ ਤਂ, ਆਵੁਸੋ, ਸਮ੍ਮਾ ਵਦਮਾਨੋ ਵਦੇਯ੍ਯ – ‘ਸਤ੍ਥਾਰਾਨੁਗ੍ਗਹਿਤੋ ਸਾਵਕੋ ਮਹਾਭਿਞ੍ਞਤਂ ਪਤ੍ਤੋ’ਤਿ, ਮਮਂ ਤਂ ਸਮ੍ਮਾ ਵਦਮਾਨੋ ਵਦੇਯ੍ਯ – ‘ਸਤ੍ਥਾਰਾਨੁਗ੍ਗਹਿਤੋ ਸਾਵਕੋ ਮਹਾਭਿਞ੍ਞਤਂ ਪਤ੍ਤੋ’’’ਤਿ. ਨਵਮਂ.