੨. ਗੂਥਖਾਦਸੁਤ੍ਤਂ

੨੧੩. ‘‘ਇਧਾਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਗਿਜ੍ਝਕੂਟਾ ਪਬ੍ਬਤਾ ਓਰੋਹਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਦਸਂ ਪੁਰਿਸਂ ਗੂਥਕੂਪੇ ਨਿਮੁਗ੍ਗਂ ਉਭੋਹਿ ਹਤ੍ਥੇਹਿ ਗੂਥਂ ਖਾਦਨ੍ਤਂ…ਪੇ… ਏਸੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਤ੍ਤੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂਯੇਵ ਰਾਜਗਹੇ ਦੁਟ੍ਠਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਅਹੋਸਿ. ਸੋ ਕਸ੍ਸਪਸ੍ਸ ਸਮ੍ਮਾਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਪਾਵਚਨੇ ਭਿਕ੍ਖੁਸਙ੍ਘਂ ਭਤ੍ਤੇਨ ਨਿਮਨ੍ਤੇਤ੍ਵਾ ਦੋਣਿਯੋ [ਦੋਣਿਯਾ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ. ਕ.)] ਗੂਥਸ੍ਸ ਪੂਰਾਪੇਤ੍ਵਾ ਏਤਦਵੋਚ – ਅਹੋ ਭੋਨ੍ਤੋ, ਯਾਵਦਤ੍ਥਂ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਚੇਵ ਹਰਨ੍ਤੁ ਚਾਤਿ…ਪੇ…. ਦੁਤਿਯਂ.