੧੦. ਕੁਮ੍ਭਣ੍ਡਸੁਤ੍ਤਂ

੨੧੧. ‘‘ਇਧਾਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਗਿਜ੍ਝਕੂਟਾ ਪਬ੍ਬਤਾ ਓਰੋਹਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਦਸਂ ਕੁਮ੍ਭਣ੍ਡਂ ਪੁਰਿਸਂ ਵੇਹਾਸਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ. ਸੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋਪਿ ਤੇਵ ਅਣ੍ਡੇ ਖਨ੍ਧੇ ਆਰੋਪੇਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਤਿ. ਨਿਸੀਦਨ੍ਤੋਪਿ ਤੇਸ੍ਵੇਵ ਅਣ੍ਡੇਸੁ ਨਿਸੀਦਤਿ. ਤਮੇਨਂ ਗਿਜ੍ਝਾਪਿ ਕਾਕਾਪਿ ਕੁਲਲਾਪਿ ਅਨੁਪਤਿਤ੍ਵਾ ਅਨੁਪਤਿਤ੍ਵਾ ਵਿਤਚ੍ਛੇਨ੍ਤਿ ਵਿਰਾਜੇਨ੍ਤਿ. ਸੋ ਸੁਦਂ ਅਟ੍ਟਸ੍ਸਰਂ ਕਰੋਤਿ…ਪੇ… ਏਸੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਤ੍ਤੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂਯੇਵ ਰਾਜਗਹੇ ਗਾਮਕੂਟਕੋ ਅਹੋਸਿ…ਪੇ…. ਦਸਮਂ.

ਪਠਮੋ ਵਗ੍ਗੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਅਟ੍ਠਿ ਪੇਸਿ ਉਭੋ ਗਾਵਘਾਤਕਾ,

ਪਿਣ੍ਡੋ ਸਾਕੁਣਿਯੋ ਨਿਚ੍ਛਵੋਰਬ੍ਭਿ;

ਅਸਿ ਸੂਕਰਿਕੋ ਸਤ੍ਤਿਮਾਗਵਿ,

ਉਸੁ ਕਾਰਣਿਕੋ ਸੂਚਿ ਸਾਰਥਿ;

ਯੋ ਚ ਸਿਬ੍ਬਿਯਤਿ ਸੂਚਕੋ ਹਿ ਸੋ,

ਅਣ੍ਡਭਾਰਿ ਅਹੁ ਗਾਮਕੂਟਕੋਤਿ.