੭. ਨਦੁਬ੍ਭਿਯਸੁਤ੍ਤਂ

੨੫੩. ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ. ‘‘ਭੂਤਪੁਬ੍ਬਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਕ੍ਕਸ੍ਸ ਦੇਵਾਨਮਿਨ੍ਦਸ੍ਸ ਰਹੋਗਤਸ੍ਸ ਪਟਿਸਲ੍ਲੀਨਸ੍ਸ ਏਵਂ ਚੇਤਸੋ ਪਰਿਵਿਤਕ੍ਕੋ ਉਦਪਾਦਿ – ‘ਯੋਪਿ ਮੇ ਅਸ੍ਸ ਸੁਪਚ੍ਚਤ੍ਥਿਕੋ ਤਸ੍ਸਪਾਹਂ ਨ ਦੁਬ੍ਭੇਯ੍ਯ’ਨ੍ਤਿ. ਅਥ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦੋ ਸਕ੍ਕਸ੍ਸ ਦੇਵਾਨਮਿਨ੍ਦਸ੍ਸ ਚੇਤਸਾ ਚੇਤੋਪਰਿਵਿਤਕ੍ਕਮਞ੍ਞਾਯ ਯੇਨ ਸਕ੍ਕੋ ਦੇਵਾਨਮਿਨ੍ਦੋ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ. ਅਦ੍ਦਸਾ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਕ੍ਕੋ ਦੇਵਾਨਮਿਨ੍ਦੋ ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿਂ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦਂ ਦੂਰਤੋਵ ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ. ਦਿਸ੍ਵਾਨ ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿਂ ਅਸੁਰਿਨ੍ਦਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘ਤਿਟ੍ਠ, ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿ, ਗਹਿਤੋਸੀ’’’ਤਿ.

‘‘ਯਦੇਵ ਤੇ, ਮਾਰਿਸ, ਪੁਬ੍ਬੇ ਚਿਤ੍ਤਂ, ਤਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਮਾ ਪਜਹਾਸੀ’’ਤਿ [ਤਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਮਾਰਿਸ ਪਹਾਸੀਤਿ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)].

‘‘ਸਪਸ੍ਸੁ ਚ ਮੇ, ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿ, ਅਦੁਬ੍ਭਾਯਾ’’ਤਿ [ਅਦ੍ਰੁਬ੍ਭਾਯ (ਕ.)].

‘‘ਯਂ ਮੁਸਾ ਭਣਤੋ ਪਾਪਂ, ਯਂ ਪਾਪਂ ਅਰਿਯੂਪਵਾਦਿਨੋ;

ਮਿਤ੍ਤਦ੍ਦੁਨੋ ਚ ਯਂ ਪਾਪਂ, ਯਂ ਪਾਪਂ ਅਕਤਞ੍ਞੁਨੋ;

ਤਮੇਵ ਪਾਪਂ ਫੁਸਤੁ [ਫੁਸਤਿ (ਸੀ. ਪੀ.)], ਯੋ ਤੇ ਦੁਬ੍ਭੇ ਸੁਜਮ੍ਪਤੀ’’ਤਿ.