੧. ਪਠਮਨਿਬ੍ਬਾਨਪਟਿਸਂਯੁਤ੍ਤਸੁਤ੍ਤਂ

੭੧. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਵਿਹਰਤਿ ਜੇਤਵਨੇ ਅਨਾਥਪਿਣ੍ਡਿਕਸ੍ਸ ਆਰਾਮੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਭਗਵਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਨਿਬ੍ਬਾਨਪਟਿਸਂਯੁਤ੍ਤਾਯ ਧਮ੍ਮਿਯਾ ਕਥਾਯ ਸਨ੍ਦਸ੍ਸੇਤਿ ਸਮਾਦਪੇਤਿ ਸਮੁਤ੍ਤੇਜੇਤਿ ਸਮ੍ਪਹਂਸੇਤਿ. ਤੇਧ ਭਿਕ੍ਖੂ [ਤੇ ਚ ਭਿਕ੍ਖੂ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਪੀ. ਤਦਟ੍ਠਕਥਾਪਿ ਓਲੋਕੇਤਬ੍ਬਾ] ਅਟ੍ਠਿਂ ਕਤ੍ਵਾ [ਅਟ੍ਠੀਕਤ੍ਵਾ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ.), ਅਟ੍ਠਿਕਤ੍ਵਾ (ਪੀ.)] ਮਨਸਿ ਕਤ੍ਵਾ ਸਬ੍ਬਂ ਚੇਤਸੋ [ਸਬ੍ਬਂ ਚੇਤਸਾ (ਇਤਿਪਿ ਅਞ੍ਞਸੁਤ੍ਤੇਸੁ)] ਸਮਨ੍ਨਾਹਰਿਤ੍ਵਾ ਓਹਿਤਸੋਤਾ ਧਮ੍ਮਂ ਸੁਣਨ੍ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਉਦਾਨਂ ਉਦਾਨੇਸਿ –

‘‘ਅਤ੍ਥਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਦਾਯਤਨਂ, ਯਤ੍ਥ ਨੇਵ ਪਥਵੀ, ਨ ਆਪੋ, ਨ ਤੇਜੋ, ਨ ਵਾਯੋ, ਨ ਆਕਾਸਾਨਞ੍ਚਾਯਤਨਂ, ਨ ਵਿਞ੍ਞਾਣਞ੍ਚਾਯਤਨਂ, ਨ ਆਕਿਞ੍ਚਞ੍ਞਾਯਤਨਂ, ਨ ਨੇਵਸਞ੍ਞਾਨਾਸਞ੍ਞਾਯਤਨਂ, ਨਾਯਂ ਲੋਕੋ, ਨ ਪਰਲੋਕੋ, ਨ ਉਭੋ ਚਨ੍ਦਿਮਸੂਰਿਯਾ. ਤਤ੍ਰਾਪਾਹਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਨੇਵ ਆਗਤਿਂ ਵਦਾਮਿ, ਨ ਗਤਿਂ, ਨ ਠਿਤਿਂ, ਨ ਚੁਤਿਂ, ਨ ਉਪਪਤ੍ਤਿਂ; ਅਪ੍ਪਤਿਟ੍ਠਂ, ਅਪ੍ਪਵਤ੍ਤਂ, ਅਨਾਰਮ੍ਮਣਮੇਵੇਤਂ. ਏਸੇਵਨ੍ਤੋ ਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸਾ’’ਤਿ. ਪਠਮਂ.