੯. ਸਧਾਯਮਾਨਸੁਤ੍ਤਂ

੪੯. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਕੋਸਲੇਸੁ ਚਾਰਿਕਂ ਚਰਤਿ ਮਹਤਾ ਭਿਕ੍ਖੁਸਙ੍ਘੇਨ ਸਦ੍ਧਿਂ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਸਮ੍ਬਹੁਲਾ ਮਾਣਵਕਾ ਭਗਵਤੋ ਅਵਿਦੂਰੇ ਸਧਾਯਮਾਨਰੂਪਾ [ਸਦ੍ਦਾਯਮਾਨਰੂਪਾ (ਸ੍ਯਾ. ਪੀ. ਅਟ੍ਠਕਥਾਯਂ ਪਾਠਨ੍ਤਰਂ), ਪਥਾਯਮਾਨਰੂਪਾ (ਕ.), ਵਧਾਯਮਾਨਰੂਪਾ (ਕ. ਸੀ., ਕ. ਅਟ੍ਠ.), ਸਦ੍ਧਾਯਮਾਨਰੂਪਾ (?), ਸਦ੍ਧੁਧਾਤੁਯਾ ਸਧੁਧਾਤੁਯਾ ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਮਿਦਨ੍ਤਿ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਂ] ਅਤਿਕ੍ਕਮਨ੍ਤਿ. ਅਦ੍ਦਸਾ ਖੋ ਭਗਵਾ ਸਮ੍ਬਹੁਲੇ ਮਾਣਵਕੇ ਅਵਿਦੂਰੇ ਸਧਾਯਮਾਨਰੂਪੇ ਅਤਿਕ੍ਕਨ੍ਤੇ.

ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਉਦਾਨਂ ਉਦਾਨੇਸਿ –

‘‘ਪਰਿਮੁਟ੍ਠਾ ਪਣ੍ਡਿਤਾਭਾਸਾ, ਵਾਚਾਗੋਚਰਭਾਣਿਨੋ;

ਯਾਵਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮੁਖਾਯਾਮਂ, ਯੇਨ ਨੀਤਾ ਨ ਤਂ ਵਿਦੂ’’ਤਿ. ਨਵਮਂ;