੯. ਵਿਸਾਖਾਸੁਤ੍ਤਂ

੧੯. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਵਿਹਰਤਿ ਪੁਬ੍ਬਾਰਾਮੇ ਮਿਗਾਰਮਾਤੁਪਾਸਾਦੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਵਿਸਾਖਾਯ ਮਿਗਾਰਮਾਤੁਯਾ ਕੋਚਿਦੇਵ ਅਤ੍ਥੋ ਰਞ੍ਞੇ ਪਸੇਨਦਿਮ੍ਹਿ ਕੋਸਲੇ ਪਟਿਬਦ੍ਧੋ [ਪਟਿਬਨ੍ਧੋ (ਪੀ. ਕ.)] ਹੋਤਿ. ਤਂ ਰਾਜਾ ਪਸੇਨਦਿ ਕੋਸਲੋ ਨ ਯਥਾਧਿਪ੍ਪਾਯਂ ਤੀਰੇਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਵਿਸਾਖਾ ਮਿਗਾਰਮਾਤਾ ਦਿਵਾ ਦਿਵਸ੍ਸ [ਦਿਵਾਦਿਵਸ੍ਸੇਵ (ਸ੍ਯਾ.), ਦਿਵਾਦਿਵਸ੍ਸੇਯੇਵ (ਪੀ.), ਦਿਵਾ ਦਿਵਸ੍ਸਯੇਵ (ਕ.)] ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਵਾਦੇਤ੍ਵਾ ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਨਿਸੀਦਿ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਨਿਸਿਨ੍ਨਂ ਖੋ ਵਿਸਾਖਂ ਮਿਗਾਰਮਾਤਰਂ ਭਗਵਾ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘ਹਨ੍ਦ ਕੁਤੋ ਨੁ ਤ੍ਵਂ, ਵਿਸਾਖੇ, ਆਗਚ੍ਛਸਿ ਦਿਵਾ ਦਿਵਸ੍ਸਾ’’ਤਿ? ‘‘ਇਧ ਮੇ, ਭਨ੍ਤੇ, ਕੋਚਿਦੇਵ ਅਤ੍ਥੋ ਰਞ੍ਞੇ ਪਸੇਨਦਿਮ੍ਹਿ ਕੋਸਲੇ ਪਟਿਬਦ੍ਧੋ; ਤਂ ਰਾਜਾ ਪਸੇਨਦਿ ਕੋਸਲੋ ਨ ਯਥਾਧਿਪ੍ਪਾਯਂ ਤੀਰੇਤੀ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਭਗਵਾ ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਾਯਂ ਵੇਲਾਯਂ ਇਮਂ ਉਦਾਨਂ ਉਦਾਨੇਸਿ –

‘‘ਸਬ੍ਬਂ ਪਰਵਸਂ ਦੁਕ੍ਖਂ, ਸਬ੍ਬਂ ਇਸ੍ਸਰਿਯਂ ਸੁਖਂ;

ਸਾਧਾਰਣੇ ਵਿਹਞ੍ਞਨ੍ਤਿ, ਯੋਗਾ ਹਿ ਦੁਰਤਿਕ੍ਕਮਾ’’ਤਿ. ਨਵਮਂ;