੮. ਗੂਥਖਾਦਕਪੇਤਵਤ੍ਥੁ

੭੬੬. ‘‘ਗੂਥਕੂਪਤੋ ਉਗ੍ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ, ਕੋ ਨੁ ਦੀਨੋ ਪਤਿਟ੍ਠਸਿ [ਦੀਨੋ ਹਿ ਤਿਟ੍ਠਸਿ (ਸੀ.)];

ਨਿਸ੍ਸਂਸਯਂ ਪਾਪਕਮ੍ਮਨ੍ਤੋ, ਕਿਂ ਨੁ ਸਦ੍ਦਹਸੇ ਤੁਵ’’ਨ੍ਤਿ.

੭੬੭. ‘‘ਅਹਂ ਭਦਨ੍ਤੇ ਪੇਤੋਮ੍ਹਿ, ਦੁਗ੍ਗਤੋ ਯਮਲੋਕਿਕੋ;

ਪਾਪਕਮ੍ਮਂ ਕਰਿਤ੍ਵਾਨ, ਪੇਤਲੋਕਂ ਇਤੋ ਗਤੋ’’.

੭੬੮. ‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਕਾਯੇਨ ਵਾਚਾਯ, ਮਨਸਾ ਦੁਕ੍ਕਟਂ ਕਤਂ;

ਕਿਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ, ਇਦਂ ਦੁਕ੍ਖਂ ਨਿਗਚ੍ਛਸੀ’’ਤਿ.

੭੬੯. ‘‘ਅਹੁ ਆਵਾਸਿਕੋ ਮਯ੍ਹਂ, ਇਸ੍ਸੁਕੀ ਕੁਲਮਚ੍ਛਰੀ;

ਅਜ੍ਝੋਸਿਤੋ ਮਯ੍ਹਂ ਘਰੇ, ਕਦਰਿਯੋ ਪਰਿਭਾਸਕੋ.

੭੭੦. ‘‘ਤਸ੍ਸਾਹਂ ਵਚਨਂ ਸੁਤ੍ਵਾ, ਭਿਕ੍ਖਵੋ ਪਰਿਭਾਸਿਸਂ;

ਤਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ, ਪੇਤਲੋਕਂ ਇਤੋ ਗਤੋ’’ਤਿ.

੭੭੧. ‘‘ਅਮਿਤ੍ਤੋ ਮਿਤ੍ਤਵਣ੍ਣੇਨ, ਯੋ ਤੇ ਆਸਿ ਕੁਲੂਪਕੋ;

ਕਾਯਸ੍ਸ ਭੇਦਾ ਦੁਪ੍ਪਞ੍ਞੋ, ਕਿਂ ਨੁ ਪੇਚ੍ਚ ਗਤਿਂ ਗਤੋ’’ਤਿ.

੭੭੨. ‘‘ਤਸ੍ਸੇਵਾਹਂ ਪਾਪਕਮ੍ਮਸ੍ਸ, ਸੀਸੇ ਤਿਟ੍ਠਾਮਿ ਮਤ੍ਥਕੇ;

ਸੋ ਚ ਪਰਵਿਸਯਂ ਪਤ੍ਤੋ, ਮਮੇਵ ਪਰਿਚਾਰਕੋ.

੭੭੩. ‘‘ਯਂ ਭਦਨ੍ਤੇ ਹਦਨ੍ਤਞ੍ਞੇ, ਏਤਂ ਮੇ ਹੋਤਿ ਭੋਜਨਂ;

ਅਹਞ੍ਚ ਖੋ ਯਂ ਹਦਾਮਿ, ਏਤਂ ਸੋ ਉਪਜੀਵਤੀ’’ਤਿ.

ਗੂਥਖਾਦਕਪੇਤਵਤ੍ਥੁ ਅਟ੍ਠਮਂ.