੧੨. ਅਮ੍ਬਵਨਪੇਤਵਤ੍ਥੁ

੭੯੬. ‘‘ਅਯਞ੍ਚ ਤੇ ਪੋਕ੍ਖਰਣੀ ਸੁਰਮ੍ਮਾ, ਸਮਾ ਸੁਤਿਤ੍ਥਾ ਚ ਮਹੋਦਕਾ ਚ;

ਸੁਪੁਪ੍ਫਿਤਾ ਭਮਰਗਣਾਨੁਕਿਣ੍ਣਾ, ਕਥਂ ਤਯਾ ਲਦ੍ਧਾ ਅਯਂ ਮਨੁਞ੍ਞਾ.

੭੯੭. ‘‘ਇਦਞ੍ਚ ਤੇ ਅਮ੍ਬਵਨਂ ਸੁਰਮ੍ਮਂ, ਸਬ੍ਬੋਤੁਕਂ ਧਾਰਯਤੇ [ਧਾਰਯਤਿ (ਸ੍ਯਾ. ਕ.)] ਫਲਾਨਿ;

ਸੁਪੁਪ੍ਫਿਤਂ ਭਮਰਗਣਾਨੁਕਿਣ੍ਣਂ, ਕਥਂ ਤਯਾ ਲਦ੍ਧਮਿਦਂ ਵਿਮਾਨਂ’’.

੭੯੮. ‘‘ਅਮ੍ਬਪਕ੍ਕਂ ਦਕਂ [ਅਮ੍ਬਪਕ੍ਕੋਦਕਂ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਪੀ.), ਅਮ੍ਬਪਕ੍ਕੂਦਕਂ (ਕ.)] ਯਾਗੁ, ਸੀਤਚ੍ਛਾਯਾ ਮਨੋਰਮਾ;

ਧੀਤਾਯ ਦਿਨ੍ਨਦਾਨੇਨ, ਤੇਨ ਮੇ ਇਧ ਲਬ੍ਭਤਿ’’.

੭੯੯. ‘‘ਸਨ੍ਦਿਟ੍ਠਿਕਂ ਕਮ੍ਮਂ ਏਵਂ [ਸਨ੍ਦਿਟ੍ਠਿਕਂ ਏਵ (ਸ੍ਯਾ.)] ਪਸ੍ਸਥ, ਦਾਨਸ੍ਸ ਦਮਸ੍ਸ ਸਂਯਮਸ੍ਸ ਵਿਪਾਕਂ;

ਦਾਸੀ ਅਹਂ ਅਯ੍ਯਕੁਲੇਸੁ ਹੁਤ੍ਵਾ, ਸੁਣਿਸਾ ਹੋਮਿ ਅਗਾਰਸ੍ਸ ਇਸ੍ਸਰਾ’’ਤਿ.

ਅਮ੍ਬਵਨਪੇਤਵਤ੍ਥੁ ਦ੍ਵਾਦਸਮਂ.