੬. ਓਵਾਦਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੪੯. ਛਟ੍ਠੇ ਅਹਂ ਵਾਤਿ ਕਸ੍ਮਾ ਆਹ? ਥੇਰਂ ਅਤ੍ਤਨੋ ਠਾਨੇ ਠਪਨਤ੍ਥਂ. ਕਿਂ ਸਾਰਿਪੁਤ੍ਤਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨਾ ਨਤ੍ਥੀਤਿ? ਅਤ੍ਥਿ. ਏਵਂ ਪਨਸ੍ਸ ਅਹੋਸਿ ‘‘ਇਮੇ ਨ ਚਿਰਂ ਠਸ੍ਸਨ੍ਤਿ, ਕਸ੍ਸਪੋ ਪਨ ਵੀਸਵਸ੍ਸਸਤਾਯੁਕੋ, ਸੋ ਮਯਿ ਪਰਿਨਿਬ੍ਬੁਤੇ ਸਤ੍ਤਪਣ੍ਣਿਗੁਹਾਯਂ ਨਿਸੀਦਿਤ੍ਵਾ ਧਮ੍ਮਵਿਨਯਸਙ੍ਗਹਂ ਕਤ੍ਵਾ ਮਮ ਸਾਸਨਂ ਪਞ੍ਚਵਸ੍ਸਸਹਸ੍ਸਪਰਿਮਾਣਕਾਲਪਵਤ੍ਤਨਕਂ ਕਰਿਸ੍ਸਤਿ, ਅਤ੍ਤਨੋ ਤਂ ਠਾਨੇ ਠਪੇਮਿ, ਏਵਂ ਭਿਕ੍ਖੂ ਕਸ੍ਸਪਸ੍ਸ ਸੁਸ੍ਸੂਸਿਤਬ੍ਬਂ ਮਞ੍ਞਿਸ੍ਸਨ੍ਤੀ’’ਤਿ. ਤਸ੍ਮਾ ਏਵਮਾਹ. ਦੁਬ੍ਬਚਾਤਿ ਦੁਕ੍ਖੇਨ ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਾ. ਦੋਵਚਸ੍ਸਕਰਣੇਹੀਤਿ ਦੁਬ੍ਬਚਭਾਵਕਰਣੇਹਿ. ਅਪ੍ਪਦਕ੍ਖਿਣਗ੍ਗਾਹਿਨੋਤਿ ਅਨੁਸਾਸਨਿਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਪਦਕ੍ਖਿਣਂ ਨ ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਯਥਾਨੁਸਿਟ੍ਠਂ ਨ ਪਟਿਪਜ੍ਜਨ੍ਤਿ, ਅਪ੍ਪਟਿਪਜ੍ਜਨ੍ਤਾ ਵਾਮਗਾਹਿਨੋ ਨਾਮ ਜਾਤਾਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਅਚ੍ਚਾਵਦਨ੍ਤੇਤਿ ਅਤਿਕ੍ਕਮ੍ਮ ਵਦਨ੍ਤੇ, ਸੁਤਪਰਿਯਤ੍ਤਿਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਅਤਿਵਿਯ ਵਾਦਂ ਕਰੋਨ੍ਤੇਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਕੋ ਬਹੁਤਰਂ ਭਾਸਿਸ੍ਸਤੀਤਿ ਧਮ੍ਮਂ ਕਥੇਨ੍ਤੋ ਕੋ ਬਹੁਂ ਭਾਸਿਸ੍ਸਤਿ, ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ, ਉਦਾਹੁ ਅਹਨ੍ਤਿ? ਕੋ ਸੁਨ੍ਦਰਤਰਨ੍ਤਿ, ਏਕੋ ਬਹੁਂ ਭਾਸਨ੍ਤੋ ਅਸਹਿਤਂ ਅਮਧੁਰਂ ਭਾਸਤਿ, ਏਕੋ ਸਹਿਤਂ ਮਧੁਰਂ, ਤਂ ਸਨ੍ਧਾਯਾਹ ‘‘ਕੋ ਸੁਨ੍ਦਰਤਰ’’ਨ੍ਤਿ? ਏਕੋ ਪਨ ਬਹੁਞ੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਞ੍ਚ ਕਥੇਨ੍ਤੋ ਚਿਰਂ ਨ ਭਾਸਤਿ, ਲਹੁਞ੍ਞੇਵ ਉਟ੍ਠਾਤਿ, ਏਕੋ ਅਦ੍ਧਾਨਂ ਪਾਪੇਤਿ, ਤਂ ਸਨ੍ਧਾਯਾਹ ‘‘ਕੋ ਚਿਰਤਰ’’ਨ੍ਤਿ? ਛਟ੍ਠਂ.