੧. ਤਿਠਾਨਸੁਤ੍ਤਂ

੨੧. ‘‘ਤੀਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਠਾਨੇਹਿ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਕਾ ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਦੇਵੇ ਚ ਤਾਵਤਿਂਸੇ ਅਧਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਜਮ੍ਬੁਦੀਪਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ. ਕਤਮੇਹਿ ਤੀਹਿ? ਅਮਮਾ, ਅਪਰਿਗ੍ਗਹਾ, ਨਿਯਤਾਯੁਕਾ, ਵਿਸੇਸਗੁਣਾ [ਵਿਸੇਸਭੁਨੋ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਪੀ.)] – ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੀਹਿ ਠਾਨੇਹਿ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਕਾ ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਦੇਵੇ ਚ ਤਾਵਤਿਂਸੇ ਅਧਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਜਮ੍ਬੁਦੀਪਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ.

‘‘ਤੀਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਠਾਨੇਹਿ ਦੇਵਾ ਤਾਵਤਿਂਸਾ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ ਅਧਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਜਮ੍ਬੁਦੀਪਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ. ਕਤਮੇਹਿ ਤੀਹਿ? ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਆਯੁਨਾ, ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਵਣ੍ਣੇਨ, ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਸੁਖੇਨ – ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੀਹਿ ਠਾਨੇਹਿ ਦੇਵਾ ਤਾਵਤਿਂਸਾ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ ਅਧਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਜਮ੍ਬੁਦੀਪਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ.

[ਕਥਾ. ੨੭੧] ‘‘ਤੀਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਠਾਨੇਹਿ ਜਮ੍ਬੁਦੀਪਕਾ ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ ਅਧਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇ ਚ ਤਾਵਤਿਂਸੇ. ਕਤਮੇਹਿ ਤੀਹਿ? ਸੂਰਾ, ਸਤਿਮਨ੍ਤੋ, ਇਧ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਵਾਸੋ – ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੀਹਿ ਠਾਨੇਹਿ ਜਮ੍ਬੁਦੀਪਕਾ ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਕੇ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇ ਅਧਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇ ਚ ਤਾਵਤਿਂਸੇ’’ਤਿ. ਪਠਮਂ.