੨. ਤਿਠਾਨਸੁਤ੍ਤਂ

੪੨. ‘‘ਤੀਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਠਾਨੇਹਿ ਸਦ੍ਧੋ ਪਸਨ੍ਨੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ. ਕਤਮੇਹਿ ਤੀਹਿ? ਸੀਲਵਨ੍ਤਾਨਂ ਦਸ੍ਸਨਕਾਮੋ ਹੋਤਿ, ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਂ ਸੋਤੁਕਾਮੋ ਹੋਤਿ, ਵਿਗਤਮਲਮਚ੍ਛੇਰੇਨ ਚੇਤਸਾ ਅਗਾਰਂ ਅਜ੍ਝਾਵਸਤਿ ਮੁਤ੍ਤਚਾਗੋ ਪਯਤਪਾਣਿ ਵੋਸ੍ਸਗ੍ਗਰਤੋ ਯਾਚਯੋਗੋ ਦਾਨਸਂਵਿਭਾਗਰਤੋ. ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੀਹਿ ਠਾਨੇਹਿ ਸਦ੍ਧੋ ਪਸਨ੍ਨੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ’’.

‘‘ਦਸ੍ਸਨਕਾਮੋ ਸੀਲਵਤਂ, ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਂ ਸੋਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ;

ਵਿਨਯੇ ਮਚ੍ਛੇਰਮਲਂ, ਸ ਵੇ ਸਦ੍ਧੋਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤੀ’’ਤਿ. ਦੁਤਿਯਂ;