૪૮. થેય્યસંવાસકવત્થુ

૧૧૦. તેન ખો પન સમયેન અઞ્ઞતરો પુરાણકુલપુત્તો ખીણકોલઞ્ઞો સુખુમાલો હોતિ. અથ ખો તસ્સ પુરાણકુલપુત્તસ્સ ખીણકોલઞ્ઞસ્સ એતદહોસિ – ‘‘અહં ખો સુખુમાલો, ન પટિબલો અનધિગતં વા ભોગં અધિગન્તું, અધિગતં વા ભોગં ફાતિં કાતું. કેન નુ ખો અહં ઉપાયેન સુખઞ્ચ જીવેય્યં, ન ચ કિલમેય્ય’’ન્તિ? અથ ખો તસ્સ પુરાણકુલપુત્તસ્સ ખીણકોલઞ્ઞસ્સ એતદહોસિ – ‘‘ઇમે ખો સમણા સક્યપુત્તિયા સુખસીલા સુખસમાચારા, સુભોજનાનિ ભુઞ્જિત્વા નિવાતેસુ સયનેસુ સયન્તિ. યંનૂનાહં સામં પત્તચીવરં પટિયાદેત્વા કેસમસ્સું ઓહારેત્વા કાસાયાનિ વત્થાનિ અચ્છાદેત્વા આરામં ગન્ત્વા ભિક્ખૂહિ સદ્ધિં સંવસેય્ય’’ન્તિ. અથ ખો સો પુરાણકુલપુત્તો ખીણકોલઞ્ઞો સામં પત્તચીવરં પટિયાદેત્વા કેસમસ્સું ઓહારેત્વા કાસાયાનિ વત્થાનિ અચ્છાદેત્વા આરામં ગન્ત્વા ભિક્ખૂ અભિવાદેતિ. ભિક્ખૂ એવમાહંસુ – ‘‘કતિવસ્સોસિ ત્વં, આવુસો’’તિ? કિં એતં, આવુસો, કતિવસ્સો નામાતિ? કો પન તે, આવુસો, ઉપજ્ઝાયોતિ? કિં એતં, આવુસો, ઉપજ્ઝાયો નામાતિ? ભિક્ખૂ આયસ્મન્તં ઉપાલિં એતદવોચું – ‘‘ઇઙ્ઘાવુસો ઉપાલિ, ઇમં પબ્બજિતં અનુયુઞ્જાહી’’તિ. અથ ખો સો પુરાણકુલપુત્તો ખીણકોલઞ્ઞો આયસ્મતા ઉપાલિના અનુયુઞ્જિયમાનો એતમત્થં આરોચેસિ. આયસ્મા ઉપાલિ ભિક્ખૂનં એતમત્થં આરોચેસિ. ભિક્ખૂ ભગવતો એતમત્થં આરોચેસું. થેય્યસંવાસકો, ભિક્ખવે, અનુપસમ્પન્નો ન ઉપસમ્પાદેતબ્બો, ઉપસમ્પન્નો નાસેતબ્બોતિ. તિત્થિયપક્કન્તકો, ભિક્ખવે, અનુપસમ્પન્નો ન ઉપસમ્પાદેતબ્બો, ઉપસમ્પન્નો નાસેતબ્બોતિ.