૩૩. પરાયનસુત્તં

૪૦૯. ‘‘પરાયનઞ્ચ [પરાયણઞ્ચ (પી. સી. અટ્ઠ.)] વો, ભિક્ખવે, દેસેસ્સામિ પરાયનગામિઞ્ચ મગ્ગં. તં સુણાથ. કતમઞ્ચ, ભિક્ખવે, પરાયનં? યો, ભિક્ખવે, રાગક્ખયો દોસક્ખયો મોહક્ખયો – ઇદં વુચ્ચતિ, ભિક્ખવે, પરાયનં. કતમો ચ, ભિક્ખવે, પરાયનગામી મગ્ગો? કાયગતાસતિ. અયં વુચ્ચતિ, ભિક્ખવે, પરાયનગામિમગ્ગો. ઇતિ ખો, ભિક્ખવે, દેસિતં વો મયા પરાયનં, દેસિતો પરાયનગામિમગ્ગો. યં, ભિક્ખવે, સત્થારા કરણીયં સાવકાનં હિતેસિના અનુકમ્પકેન અનુકમ્પં ઉપાદાય, કતં વો તં મયા. એતાનિ, ભિક્ખવે, રુક્ખમૂલાનિ, એતાનિ સુઞ્ઞાગારાનિ. ઝાયથ, ભિક્ખવે, મા પમાદત્થ; મા પચ્છા વિપ્પટિસારિનો અહુવત્થ. અયં વો અમ્હાકં અનુસાસની’’તિ. (યથા અસઙ્ખતં તથા વિત્થારેતબ્બં). તેત્તિંસતિમં.

દુતિયો વગ્ગો.

તસ્સુદ્દાનં –

અસઙ્ખતં અનતં અનાસવં, સચ્ચઞ્ચ પારં નિપુણં સુદુદ્દસં;

અજજ્જરં ધુવં અપલોકિતં, અનિદસ્સનં નિપ્પપઞ્ચ સન્તં.

અમતં પણીતઞ્ચ સિવઞ્ચ ખેમં, તણ્હાક્ખયો અચ્છરિયઞ્ચ અબ્ભુતં;

અનીતિકં અનીતિકધમ્મં, નિબ્બાનમેતં સુગતેન દેસિતં.

અબ્યાપજ્ઝો વિરાગો ચ, સુદ્ધિ મુત્તિ અનાલયો;

દીપો લેણઞ્ચ તાણઞ્ચ, સરણઞ્ચ પરાયનન્તિ.

અસઙ્ખતસંયુત્તં સમત્તં.