૧. કાયગતાસતિસુત્તં

૩૬૬. સાવત્થિનિદાનં. ‘‘અસઙ્ખતઞ્ચ વો, ભિક્ખવે, દેસેસ્સામિ અસઙ્ખતગામિઞ્ચ મગ્ગં. તં સુણાથ. કતમઞ્ચ, ભિક્ખવે, અસઙ્ખતં? યો, ભિક્ખવે, રાગક્ખયો દોસક્ખયો મોહક્ખયો – ઇદં વુચ્ચતિ, ભિક્ખવે, અસઙ્ખતં. કતમો ચ, ભિક્ખવે, અસઙ્ખતગામિમગ્ગો? કાયગતાસતિ. અયં વુચ્ચતિ, ભિક્ખવે, અસઙ્ખતગામિમગ્ગો’’.

‘‘ઇતિ ખો, ભિક્ખવે, દેસિતં વો મયા અસઙ્ખતં, દેસિતો અસઙ્ખતગામિમગ્ગો. યં, ભિક્ખવે, સત્થારા કરણીયં સાવકાનં હિતેસિના અનુકમ્પકેન અનુકમ્પં ઉપાદાય, કતં વો તં મયા. એતાનિ, ભિક્ખવે, રુક્ખમૂલાનિ, એતાનિ સુઞ્ઞાગારાનિ. ઝાયથ [નિજ્ઝાયથ (ક.)], ભિક્ખવે, મા પમાદત્થ; મા પચ્છા વિપ્પટિસારિનો અહુવત્થ. અયં વો અમ્હાકં અનુસાસની’’તિ. પઠમં.