૧૨. નિરોધધમ્મસુત્તં

૨૦૫. સાવત્થિનિદાનં. એકમન્તં નિસિન્નં ખો આયસ્મન્તં રાધં ભગવા એતદવોચ – ‘‘યો ખો, રાધ, નિરોધધમ્મો; તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો, રાગો પહાતબ્બો, છન્દરાગો પહાતબ્બો. કો ચ, રાધ, નિરોધધમ્મો? રૂપં ખો, રાધ, નિરોધધમ્મો; તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો, રાગો પહાતબ્બો, છન્દરાગો પહાતબ્બો. વેદના…પે… સઞ્ઞા…પે… સઙ્ખારા…પે… વિઞ્ઞાણં નિરોધધમ્મો; તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો, રાગો પહાતબ્બો, છન્દરાગો પહાતબ્બો. યો ખો, રાધ, નિરોધધમ્મો; તત્ર તે છન્દો પહાતબ્બો, રાગો પહાતબ્બો, છન્દરાગો પહાતબ્બો’’તિ.

ઉપનિસિન્નવગ્ગો ચતુત્થો.

તસ્સુદ્દાનં –

મારો ચ મારધમ્મો ચ, અનિચ્ચેન અપરે દુવે;

દુક્ખેન ચ દુવે વુત્તા, અનત્તેન તથેવ ચ;

ખયવયસમુદયં, નિરોધધમ્મેન દ્વાદસાતિ.

રાધસંયુત્તં સમત્તં.