સાધુજન-નિદ્દેસ

૨૧૨. કાય-કમ્મં સુચિ તેસં,

વાચા-કમ્મં અનાવિલં;

મનો-કમ્મં સુચિ-સુદ્ધં,

તાદિસા સુજના નરા.

૨૧૩. સેટ્ઠ-વિત્તં સુતં પઞ્ઞા,

સદ્ધનં સત્તધા હોત્તિ;

સદ્ધા સીલં સુતં ચાગો,

પઞ્ઞા ચેવ હિરોત્તપ્પં.

૨૧૪. સદ્ધમ્માપિ ચ સત્તેવ,

સદ્ધા હિરી ચ ઓત્તપ્પં;

બાહુસ્સચ્ચં ધિરો ચેવ,

સતિ પઞ્ઞા ચ ઇચ્ચેવં.

૨૧૫. હિરી-ઓત્તપ્પ-સમ્પન્ના,

સુક્ત્ક-ધમ્મ-સમાહિતા;

સન્તો સપ્પુરિસા લોકે,

દેવ-ધમ્માતિ વુચ્ચરે.

૨૧૬. સદ્ધો હિરિમા ઓત્તપ્પી,

વીરો પઞ્ઞો સ-ગારવો;

ભબ્બો આપજ્જિતું બુદ્ધિં,

વિરૂળ્હિઞ્ચ વિપુલ્લતં.

૨૧૭. યો વે કતઞ્ઞૂ કત-વેદિ ધીરો,

કલ્યાણ-મિત્તો દળ્હઅ-ભત્તો ચ હોતિ;

દુક્ખિત્તસ્સ સક્કચ્ચં કરોતિ કિચ્ચં,

તથાવિધં સપ્પુરિસં વદન્તિ.

૨૧૮. માતા-પેત્તિ-ભરં જન્તું,

કુલે જેટ્ઠાપચાયિનં;

સણ્હં સખિલ-સમ્ભાસં,

પેસુણેયપ્પહાયિનં.

૨૧૯. મચ્છેર-વિનયે યુત્તં,

સચ્ચં કોધાભિતું નરં;

તં વે દેવા તાવતિંસા,

આહુ સપ્પુરિસો ઇતિ.

૨૨૦. અ-પ્પમાદેન મઘવા,

દેવાનં સેટ્ઠતં ગતો;

અ-પ્પમાદં પસંસન્તિ,

પમાદો ગરહિતો સદા.

૨૨૧. દાનં સીલં પરિચ્ચાગં,

આજ્જવં મદ્દવં તપં;

અ-કોધં અ-વિહિંસઞ્ચ,

ખન્તીચ અ-વિરોધનં.

૨૨૨. ઇચ્ચેતે કુસલે ધમ્મે,

ઠિતે પસ્સામિ અત્તનિ;

તતો મે જાયતે પીતિ,

સોમનસ્સઞ્ચનપ્પકં.

૨૨૩. નનુ તેયેવ સન્તા નો,

સાગરા ન કુલાચલા;

મનંપિ મરિયાદં યે,

સંવટ્ટેપિ જહન્તિ નો.

૨૨૪. ન પુપ્ફ-ગન્ધો પટિવાતમેતિ,

ન ચન્દનં તગ્ગર મલ્લિકા વા;

સતઞ્ચ ગન્ધો પટિવાતમેતિ,

સબ્બા દિસા સપ્પુરિસો પવાયતિ.

૨૨૫. તેપિ લોક-હિતા સત્તા,

સૂરિયો ચન્દિમા અપિ;

અત્થં પસ્સ ગમિસ્સન્તિ,

નિયમો કેન લઙ્ઘતે.

૨૨૬. સત્થા દેવ-મનુસ્સાનં,

વસી સોપિ મુનિસ્સરો;

ગતોવ નિબ્બુતિં સબ્બે,

સઙ્ખારા ન હિ સસ્સતા.

૨૨૭. કરેય્ય કુસલં સબ્બં,

સિવં નિબ્બાનમાવહં;

સરેય્યઅ અ-નિચ્ચં ખન્ધં,

નિબ્બિદા-ઞાણ-ગોચરં.

૨૨૮. યાતાનુયાયી ચ ભવાહિ માણવ,

અલ્લઞ્ચ પાણિં પરિવજ્જયસ્સુ;

મા ચસ્સુ મિત્તેસુ કદાચિ દુબ્ભિ,

મા ચ વસં અ-સતીનં ગચ્છ.

૨૨૯. અ-સન્ધવં નાપિ ચ દિટ્ઠ-પુબ્બં,

યો આસનેનાપિ નિમન્તયેય્ય;

તસ્સેવ અત્થં પુરિસો કરેય્ય,

યાતાનુયાયીતિતમાહુપણ્ડિતા.

૨૩૦. યસ્સેકરત્તિપિ ઘરે વસેય્ય,

યત્થન્ન-પાનં પુરિસો લભેય્ય;

ન તસ્સ પાપં મનસાપિ ચિન્તેય્ય,

અ-દુબ્ભ-પાણિ દહતે મિત્ત-દુબ્ભો.

તતીય સાધુનર

૨૩૧. યસ્સ રુક્ખસ્સ છાયાય,

નિસીદેય્ય સયેય્ય વા;

ન તસ્સ સાખં ભઞ્જેય્ય,

મિત્ત-દુબ્ભો હિ પાપકો.

ચતુત્થ સાધુનર

૨૩૨. પુણ્ણંપિ ચે મં પથવિં ધનેન,

દજ્જિત્થિયા પુરિસો સમ્મતાય;

સદ્ધા ખણં અતિમઞ્ઞેય્ય તંપિ,

તાસં વસં અ-સતીનં ન ગચ્છે.

૨૩૩. એવં ખો યાતં અનુયાયી હોતિ,

અલ્લઞ્ચ પાણિં દહતે પુનેવં;

અ-સતી ચ સા સો પન મિત્તં-દુબ્ભો,

સો ધમ્મિકો હોહિ જહસ્સુ અ-ધમ્મં.