૨. ધમ્માનુપસ્સીસુત્તં

૧૧૮. ‘‘છ, ભિક્ખવે, ધમ્મે અપ્પહાય અભબ્બો અજ્ઝત્તં કાયે…પે… બહિદ્ધા કાયે…પે… અજ્ઝત્તબહિદ્ધા કાયે…પે… અજ્ઝત્તં વેદનાસુ…પે… બહિદ્ધા વેદનાસુ…પે… અજ્ઝત્તબહિદ્ધા વેદનાસુ…પે… અજ્ઝત્તં ચિત્તે…પે… બહિદ્ધા ચિત્તે…પે… અજ્ઝત્તબહિદ્ધા ચિત્તે…પે… અજ્ઝત્તં ધમ્મેસુ…પે… બહિદ્ધા ધમ્મેસુ…પે… અજ્ઝત્તબહિદ્ધા ધમ્મેસુ ધમ્માનુપસ્સી વિહરિતું. કતમે છ? કમ્મારામતં, ભસ્સારામતં, નિદ્દારામતં, સઙ્ગણિકારામતં, ઇન્દ્રિયેસુ અગુત્તદ્વારતં, ભોજને અમત્તઞ્ઞુતં. ઇમે ખો, ભિક્ખવે, છ ધમ્મે પહાય ભબ્બો અજ્ઝત્તબહિદ્ધા ધમ્મેસુ ધમ્માનુપસ્સી વિહરિતુ’’ન્તિ. દુતિયં.