૨. કૂટસુત્તં

૧૨. ‘‘પઞ્ચિમાનિ, ભિક્ખવે, સેખબલાનિ. કતમાનિ પઞ્ચ? સદ્ધાબલં, હિરીબલં, ઓત્તપ્પબલં, વીરિયબલં, પઞ્ઞાબલં – ઇમાનિ ખો, ભિક્ખવે, પઞ્ચ સેખબલાનિ. ઇમેસં ખો, ભિક્ખવે, પઞ્ચન્નં સેખબલાનં એતં અગ્ગં એતં સઙ્ગાહિકં એતં સઙ્ઘાતનિયં, યદિદં પઞ્ઞાબલં.

‘‘સેય્યથાપિ, ભિક્ખવે, કૂટાગારસ્સ એતં અગ્ગં એતં સઙ્ગાહિકં એતં સઙ્ઘાતનિયં, યદિદં કૂટં. એવમેવં ખો, ભિક્ખવે, ઇમેસં પઞ્ચન્નં સેખબલાનં એતં અગ્ગં એતં સઙ્ગાહિકં એતં સઙ્ઘાતનિયં, યદિદં પઞ્ઞાબલં.

‘‘તસ્માતિહ, ભિક્ખવે, એવં સિક્ખિતબ્બં – ‘સદ્ધાબલેન સમન્નાગતા ભવિસ્સામ સેખબલેન, હિરીબલેન… ઓત્તપ્પબલેન… વીરિયબલેન… પઞ્ઞાબલેન સમન્નાગતા ભવિસ્સામ સેખબલેના’તિ. એવઞ્હિ વો, ભિક્ખવે, સિક્ખિતબ્બ’’ન્તિ. દુતિયં.