५. पाराजिकादिआपत्ति

३३९. ‘पाराजिक’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

चुतो परद्धो भट्ठो च, सद्धम्मा हि निरङ्कतो;

संवासोपि तहिं नत्थि, तेनेतं इति वुच्चति.

‘सङ्घादिसेसो’ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

सङ्घोव देति परिवासं, मूलाय पटिकस्सति;

मानत्तं देति अब्भेति, तेनेतं इति वुच्चति.

‘अनियतो’ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

अनियतो न नियतो, अनेकंसिकतं पदं;

तिण्णमञ्ञतरं ठानं, ‘अनियतो’ति पवुच्चति.

‘थुल्लच्चय’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

एकस्स मूले यो देसेति, यो च तं पटिगण्हति;

अच्चयो तेन समो नत्थि, तेनेतं इति वुच्चति.

‘निस्सग्गिय’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

सङ्घमज्झे गणमज्झे, एकस्सेव च एकतो;

निस्सज्जित्वान देसेति, तेनेतं इति वुच्चति.

‘पाचित्तिय’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

पातेति कुसलं धम्मं, अरियमग्गं अपरज्झति;

चित्तसंमोहनट्ठानं, तेनेतं इति वुच्चति.

‘पाटिदेसनीय’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

भिक्खु अञ्ञातको सन्तो, किच्छा लद्धाय भोजनं;

सामं गहेत्वा भुञ्जेय्य, ‘गारय्ह’न्ति पवुच्चति.

निमन्तनासु भुञ्जन्ता छन्दाय, वोसासति तत्थ भिक्खुनिं;

अनिवारेत्वा तहिं भुञ्जे, गारय्हन्ति पवुच्चति.

सद्धाचित्तं कुलं गन्त्वा, अप्पभोगं अनाळियं [अनाळ्हियं (सी. स्या.)];

अगिलानो तहिं भुञ्जे, गारय्हन्ति पवुच्चति.

यो चे अरञ्ञे विहरन्तो, सासङ्के सभयानके;

अविदितं तहिं भुञ्जे, गारय्हन्ति पवुच्चति.

भिक्खुनी अञ्ञातिका सन्ता, यं परेसं ममायितं;

सप्पि तेलं मधुं फाणितं, मच्छमंसं अथो खीरं;

दधिं सयं विञ्ञापेय्य भिक्खुनी, गारय्हपत्ता सुगतस्स सासने.

‘दुक्कट’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

अपरद्धं विरद्धञ्च, खलितं यञ्च दुक्कटं.

यं मनुस्सो करे पापं, आवि वा यदि वा रहो;

‘दुक्कट’न्ति पवेदेन्ति, तेनेतं इति वुच्चति.

‘दुब्भासित’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

दुब्भासितं दुराभट्ठं, संकिलिट्ठञ्च यं पदं;

यञ्च विञ्ञू गरहन्ति, तेनेतं इति वुच्चति.

‘सेखिय’न्ति यं वुत्तं, तं सुणोहि यथातथं;

सेक्खस्स सिक्खमानस्स, उजुमग्गानुसारिनो.

आदि चेतं चरणञ्च, मुखं सञ्ञमसंवरो;

सिक्खा एतादिसी नत्थि, तेनेतं इति वुच्चति.

[उदा. ४५ उदानेपि] छन्नमतिवस्सति, विवटं नातिवस्सति;

तस्मा छन्नं विवरेथ, एवं तं नातिवस्सति.

गति मिगानं पवनं, आकासो पक्खिनं गति;

विभवो गति धम्मानं, निब्बानं अरहतो गतीति.

गाथासङ्गणिकं.

तस्सुद्दानं –

सत्तनगरेसु पञ्ञत्ता, विपत्ति चतुरोपि च;

भिक्खूनं भिक्खुनीनञ्च, साधारणा असाधारणा;

सासनं अनुग्गहाय, गाथासङ्गणिकं इदन्ति.

गाथासङ्गणिकं निट्ठितं.