२. चतुविपत्तिं

३३६. यं तं [यं यं (क.)] पुच्छिम्ह अकित्तयि नो;

तं तं ब्याकतं अनञ्ञथा;

अञ्ञं तं पुच्छामि तदिङ्घ ब्रूहि;

गरुक लहुकञ्चापि सावसेसं;

अनवसेसं दुट्ठुल्लञ्च अदुट्ठुल्लं;

ये च यावततियका.

साधारणं असाधारणं;

विभत्तियो च [विपत्तियो च (सी. स्या.)] येहि समथेहि सम्मन्ति;

सब्बानिपेतानि वियाकरोहि;

हन्द वाक्यं सुणोम ते.

एकतिंसा ये गरुका, अट्ठेत्थ अनवसेसा;

ये गरुका ते दुट्ठुल्ला, ये दुट्ठुल्ला सा सीलविपत्ति;

पाराजिकं सङ्घादिसेसो, ‘‘सीलविपत्ती’’ति वुच्चति.

थुल्लच्चयं पाचित्तिया, पाटिदेसनीयं दुक्कटं;

दुब्भासितं यो चायं, अक्कोसति हसाधिप्पायो;

अयं सा आचारविपत्तिसम्मता.

विपरीतदिट्ठिं गण्हन्ति, असद्धम्मेहि पुरक्खता;

अब्भाचिक्खन्ति सम्बुद्धं, दुप्पञ्ञा मोहपारुता;

अयं सा दिट्ठिविपत्तिसम्मता.

आजीवहेतु आजीवकारणा पापिच्छो इच्छापकतो असन्तं अभूतं उत्तरिमनुस्सधम्मं उल्लपति, आजीवहेतु आजीवकारणा सञ्चरित्तं समापज्जति, आजीवहेतु आजीवकारणा – ‘‘यो ते विहारे वसति, सो भिक्खु अरहा’’ति भणति, आजीवहेतु आजीवकारणा भिक्खु पणीतभोजनानि अत्तनो अत्थाय विञ्ञापेत्वा भुञ्जति, आजीवहेतु आजीवकारणा भिक्खुनी पणीतभोजनानि अत्तनो अत्थाय विञ्ञापेत्वा भुञ्जति, आजीवहेतु आजीवकारणा सूपं वा ओदनं वा अगिलानो अत्तनो अत्थाय विञ्ञापेत्वा भुञ्जति. अयं सा आजीवविपत्ति सम्मता.

एकादस यावततियका, ते सुणोहि यथातथं;

उक्खित्तानुवत्तिका, अट्ठ यावततियका;

अरिट्ठो चण्डकाळी च, इमे ते यावततियका.