अत्थवसपकरणं

३३४. [अ. नि. १०.३३४; परि. २२] दस अत्थवसे पटिच्च तथागतेन सावकानं सिक्खापदं पञ्ञत्तं – सङ्घसुट्ठुताय, सङ्घफासुताय, दुम्मङ्कूनं पुग्गलानं निग्गहाय, पेसलानं भिक्खूनं फासुविहाराय, दिट्ठधम्मिकानं आसवानं संवराय, सम्परायिकानं आसवानं पटिघाताय, अप्पसन्नानं पसादाय, पसन्नानं भिय्योभावाय, सद्धम्मट्ठितिया विनयानुग्गहाय.

यं सङ्घसुट्ठु तं सङ्घफासु. यं सङ्घफासु तं दुम्मङ्कूनं पुग्गलानं निग्गहाय. यं दुम्मङ्कूनं पुग्गलानं निग्गहाय तं पेसलानं भिक्खूनं फासुविहाराय. यं पेसलानं भिक्खूनं फासुविहाराय तं दिट्ठधम्मिकानं आसवानं संवराय. यं दिट्ठधम्मिकानं आसवानं संवराय तं सम्परायिकानं आसवानं पटिघाताय. यं सम्परायिकानं आसवानं पटिघाताय तं अप्पसन्नानं पसादाय. यं अप्पसन्नानं पसादाय तं पसन्नानं भिय्योभावाय. यं पसन्नानं भिय्योभावाय तं सद्धम्मट्ठितिया. यं सद्धम्मट्ठितिया तं विनयानुग्गहाय.

यं सङ्घसुट्ठु तं सङ्घफासु. यं सङ्घसुट्ठु तं दुम्मङ्कूनं पुग्गलानं निग्गहाय. यं सङ्घसुट्ठु तं पेसलानं भिक्खूनं फासुविहाराय. यं सङ्घसुट्ठु तं दिट्ठधम्मिकानं आसवानं संवराय. यं सङ्घसुट्ठु तं सम्परायिकानं आसवानं पटिघाताय. यं सङ्घसुट्ठु तं अप्पसन्नानं पसादाय. यं सङ्घसुट्ठु तं पसन्नानं भिय्योभावाय. यं सङ्घसुट्ठु तं सद्धम्मट्ठितिया. यं सङ्घसुट्ठु तं विनयानुग्गहाय.

यं सङ्घफासु तं दुम्मङ्कूनं पुग्गलानं निग्गहाय. यं सङ्घफासु तं पेसलानं भिक्खूनं फासुविहाराय. यं सङ्घफासु तं दिट्ठधम्मिकानं आसवानं संवराय. यं सङ्घफासु तं सम्परायिकानं आसवानं पटिघाताय. यं सङ्घफासु तं अप्पसन्नानं पसादाय. यं सङ्घफासु तं पसन्नानं भिय्योभावाय. यं सङ्घफासु तं सद्धम्मट्ठितिया. यं सङ्घफासु तं विनयानुग्गहाय. यं सङ्घफासु तं सङ्घसुट्ठु.

यं दुम्मङ्कूनं पुग्गलानं निग्गहाय…पे… यं पेसलानं भिक्खूनं फासुविहाराय… यं दिट्ठधम्मिकानं आसवानं संवराय… यं सम्परायिकानं आसवानं पटिघाताय… यं अप्पसन्नानं पसादाय… यं पसन्नानं भिय्योभावाय… यं सद्धम्मट्ठितिया… यं विनयानुग्गहाय तं सङ्घसुट्ठु. यं विनयानुग्गहाय तं सङ्घफासु. यं विनयानुग्गहाय तं दुम्मङ्कूनं पुग्गलानं निग्गहाय. यं विनयानुग्गहाय तं पेसलानं भिक्खूनं फासुविहाराय. यं विनयानुग्गहाय तं दिट्ठधम्मिकानं आसवानं संवराय. यं विनयानुग्गहाय तं सम्परायिकानं आसवानं पटिघाताय. यं विनयानुग्गहाय तं अप्पसन्नानं पसादाय. यं विनयानुग्गहाय तं पसन्नानं भिय्योभावाय. यं विनयानुग्गहाय तं सद्धम्मट्ठितियाति.

अत्थसतं धम्मसतं, द्वे च निरुत्तिसतानि;

चत्तारि ञाणसतानि, अत्थवसे पकरणेति.

अत्थवसपकरणं निट्ठितं.

महावग्गो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

पठमं अट्ठपुच्छायं, पच्चयेसु पुनट्ठ च;

भिक्खूनं सोळस एते, भिक्खुनीनञ्च सोळस.

पेय्यालअन्तरा भेदा, एकुत्तरिकमेव च;

पवारणत्थवसिका, महावग्गस्स सङ्गहोति.

अत्थवसपकरणं निट्ठितं.