१४. कथिनत्थारवग्गो

४६५. ‘‘कति नु खो, भन्ते, आनिसंसा कथिनत्थारे’’ति? ‘‘पञ्चिमे, उपालि, आनिसंसा कथिनत्थारे. कतमे पञ्च? अनामन्तचारो, असमादानचारो, गणभोजनं, यावदत्थचीवरं, यो च तत्थ चीवरुप्पादो सो नेसं भविस्सति – इमे खो, उपालि, पञ्च आनिसंसा कथिनत्थारे’’ति.

४६६. ‘‘कति नु खो, भन्ते, आदीनवा मुट्ठस्सतिस्स असम्पजानस्स निद्दं ओक्कमतो’’ति? ‘‘पञ्चिमे, उपालि, आदीनवा मुट्ठस्सतिस्स असम्पजानस्स निद्दं ओक्कमतो. कतमे पञ्च? दुक्खं सुपति, दुक्खं पटिबुज्झति, पापकं सुपिनं पस्सति, देवता न रक्खन्ति, असुचि मुच्चति – इमे खो, उपालि, पञ्च आदीनवा मुट्ठस्सतिस्स असम्पजानस्स निद्दं ओक्कमतो. पञ्चिमे, उपालि, आनिसंसा उपट्ठितस्सतिस्स सम्पजानस्स निद्दं ओक्कमतो. कतमे पञ्च? सुखं सुपति, सुखं पटिबुज्झति, न पापकं सुपिनं पस्सति, देवता रक्खन्ति, असुचि न मुच्चति – इमे खो, उपालि, पञ्च आनिसंसा उपट्ठितस्सतिस्स सम्पजानस्स निद्दं ओक्कमतो’’ति.

४६७. ‘‘कति नु खो, भन्ते, अवन्दिया’’ति? ‘‘पञ्चिमे, उपालि, अवन्दिया. कतमे पञ्च? अन्तरघरं पविट्ठो अवन्दियो, रच्छगतो अवन्दियो, ओतमसिको अवन्दियो, असमन्नाहरन्तो अवन्दियो, सुत्तो अवन्दियो – इमे खो, उपालि, पञ्च अवन्दिया.

‘‘अपरेपि, उपालि, पञ्च अवन्दिया. कतमे पञ्च? यागुपाने अवन्दियो, भत्तग्गे अवन्दियो, एकावत्तो अवन्दियो, अञ्ञविहितो अवन्दियो, नग्गो अवन्दियो – इमे खो, उपालि, पञ्च अवन्दिया.

‘‘अपरेपि, उपालि, पञ्च अवन्दिया. कतमे पञ्च? खादन्तो अवन्दियो, भुञ्जन्तो अवन्दियो, उच्चारं करोन्तो अवन्दियो, पस्सावं करोन्तो अवन्दियो, उक्खित्तको अवन्दियो – इमे खो, उपालि, पञ्च अवन्दिया.

‘‘अपरेपि, उपालि, पञ्च अवन्दिया. कतमे पञ्च? पुरे उपसम्पन्नेन पच्छा उपसम्पन्नो अवन्दियो, अनुपसम्पन्नो अवन्दियो, नानासंवासको वुड्ढतरो अधम्मवादी अवन्दियो, मातुगामो अवन्दियो, पण्डको अवन्दियो – इमे खो, उपालि, पञ्च अवन्दिया.

‘‘अपरेपि, उपालि, पञ्च अवन्दिया. कतमे पञ्च? पारिवासिको अवन्दियो, मूलायपटिकस्सनारहो अवन्दियो, मानत्तारहो अवन्दियो, मानत्तचारिको अवन्दियो, अब्भानारहो अवन्दियो – इमे खो, उपालि, पञ्च अवन्दिया’’ति.

४६८. ‘‘कति नु खो, भन्ते, वन्दिया’’ति? ‘‘पञ्चिमे, उपालि, वन्दिया. कतमे पञ्च? पच्छा उपसम्पन्नेन पुरे उपसम्पन्नो वन्दियो, नानासंवासको वुड्ढतरो धम्मवादी वन्दियो, आचरियो वन्दियो, उपज्झायो वन्दियो, सदेवके लोके समारके सब्रह्मके सस्समणब्राह्मणिया पजाय सदेवमनुस्साय तथागतो अरहं सम्मासम्बुद्धो वन्दियो – इमे खो, उपालि, पञ्च वन्दिया’’ति.

४६९. ‘‘नवकतरेन, भन्ते, भिक्खुना वुड्ढतरस्स भिक्खुनो पादे वन्दन्तेन कति धम्मे अज्झत्तं उपट्ठापेत्वा पादा वन्दितब्बा’’ति? ‘‘नवकतरेनुपालि, भिक्खुना वुड्ढतरस्स भिक्खुनो पादे वन्दन्तेन पञ्च धम्मे अज्झत्तं उपट्ठापेत्वा पादा वन्दितब्बा. कतमे पञ्च? नवकतरेनुपालि, भिक्खुना वुड्ढतरस्स भिक्खुनो पादे वन्दन्तेन एकंसं उत्तरासङ्गं करित्वा, अञ्जलिं पग्गहेत्वा, उभोहि पाणितलेहि पादानि परिसम्बाहन्तेन, पेमञ्च गारवञ्च उपट्ठापेत्वा पादा वन्दितब्बा – नवकतरेनुपालि भिक्खुना वुड्ढतरस्स भिक्खुनो पादे वन्दन्तेन इमे पञ्च धम्मे अज्झत्तं उपट्ठापेत्वा पादा वन्दितब्बा’’ति.

कथिनत्थारवग्गो निट्ठितो चुद्दसमो.

तस्सुद्दानं –

कथिनत्थारनिद्दा च, अन्तरा यागुखादने;

पुरे च पारिवासि च, वन्दियो वन्दितब्बकन्ति.

उपालिपञ्चकं निट्ठितं.