५. परपक्खादिअवजाननं

३९१. कथं लद्धपक्खोम्हीति परपक्खं अवजानाति? इधेकच्चो लद्धपक्खो होति लद्धपरिवारो पक्खवा ञातिमा. ‘‘अयं अलद्धपक्खो अलद्धपरिवारो न पक्खवा न ञातिमा’’ति तस्स अवजानन्तो अधम्मं धम्मोति दीपेति, धम्मं अधम्मोति दीपेति…पे… दुट्ठुल्लं आपत्तिं अदुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेति, अदुट्ठुल्लं आपत्तिं दुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेति. एवं लद्धपक्खोम्हीति परपक्खं अवजानाति.

३९२. कथं बहुस्सुतोम्हीति अप्पस्सुतं अवजानाति? इधेकच्चो बहुस्सुतो होति सुतधरो सुतसन्निचयो. ‘‘अयं अप्पस्सुतो अप्पागमो अप्पधरो’’ति तस्स अवजानन्तो अधम्मं धम्मोति दीपेति, धम्मं अधम्मोति दीपेति…पे… दुट्ठुल्लं आपत्तिं अदुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेति, अदुट्ठुल्लं आपत्तिं दुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेति. एवं बहुस्सुतोम्हीति अप्पस्सुतं अवजानाति.

३९३. कथं थेरतरोम्हीति नवकतरं अवजानाति? इधेकच्चो थेरो होति रत्तञ्ञू चिरपब्बजितो अयं नवको अप्पञ्ञातो अप्पकतञ्ञू इमस्स वचनं अकतं भविस्सती’’ति तस्स अवजानन्तो अधम्मं धम्मोति दीपेति, धम्मं अधम्मोति दीपेति …पे… दुट्ठुल्लं आपत्तिं अदुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेति, अदुट्ठुल्लं आपत्तिं दुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेति. एवं थेरतरोम्हीति नवकतरं अवजानाति.

३९४. असम्पत्तं न ब्याहरितब्बन्ति अनोतिण्णं भारं [भासं (स्या.)] न ओतारेतब्बं. सम्पत्तं धम्मतो विनयतो न परिहापेतब्बन्ति यंअत्थाय सङ्घो सन्निपतितो होति तं अत्थं धम्मतो विनयतो न परिहापेतब्बं.

३९५. येन धम्मेनाति भूतेन वत्थुना. येन विनयेनाति चोदेत्वा सारेत्वा. येन सत्थुसासनेनाति ञत्तिसम्पदाय अनुस्सावनसम्पदाय, येन धम्मेन येन विनयेन येन सत्थुसासनेन तं अधिकरणं वूपसम्मति, तथा तं अधिकरणं वूपसमेतब्बन्ति.