६. छट्ठसिक्खापदं

११४६. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन चण्डकाळी भिक्खुनी भिक्खुनिसङ्घं उपसङ्कमित्वा वुट्ठापनसम्मुतिं याचति. अथ खो भिक्खुनिसङ्घो चण्डकाळिं भिक्खुनिं परिच्छिन्दित्वा – ‘‘अलं ताव ते, अय्ये, वुट्ठापितेना’’ति, वुट्ठापनसम्मुतिं न अदासि. चण्डकाळी भिक्खुनी ‘साधू’ति पटिस्सुणि. तेन खो पन समयेन भिक्खुनिसङ्घो अञ्ञासं भिक्खुनीनं वुट्ठापनसम्मुतिं देति. चण्डकाळी भिक्खुनी उज्झायति खिय्यति विपाचेति – ‘‘अहमेव नून बाला, अहमेव नून अलज्जिनी; यं सङ्घो अञ्ञासं भिक्खुनीनं वुट्ठापनसम्मुतिं देति, मय्हमेव न देती’’ति. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम अय्या चण्डकाळी – ‘अलं ताव ते, अय्ये, वुट्ठापितेना’ति वुच्चमाना ‘साधू’ति पटिस्सुणित्वा पच्छा खीयनधम्मं आपज्जिस्सती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, ‘चण्डकाळी भिक्खुनी अलं ताव ते अय्ये वुट्ठापितेना’ति वुच्चमाना ‘‘साधू’’ति पटिस्सुणित्वा पच्छा खीयनधम्मं आपज्जतीति [आपज्जीति (क.)]? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, चण्डकाळी भिक्खुनी – ‘‘अलं ताव ते, अय्ये, वुट्ठापितेना’’ति वुच्चमाना ‘साधू’ति पटिस्सुणित्वा पच्छा खीयनधम्मं आपज्जिस्सति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

११४७. ‘‘या पन भिक्खुनी – ‘अलं ताव ते, अय्ये, वुट्ठापितेना’ति वुच्चमाना ‘साधू’ति पटिस्सुणित्वा पच्छा खीयनधम्मं आपज्जेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.

११४८. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

अलं ताव ते अय्ये वुट्ठापितेनाति अलं ताव ते, अय्ये, उपसम्पादितेन. ‘साधू’ति पटिस्सुणित्वा पच्छा खीयनधम्मं आपज्जति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

११४९. अनापत्ति पकतिया छन्दा दोसा मोहा भया करोन्तं खिय्यति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

छट्ठसिक्खापदं निट्ठितं.