९. नवमसिक्खापदं

८२८. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन अञ्ञतरस्स ब्राह्मणस्स भिक्खुनूपस्सयं निस्साय यवखेत्तं होति. भिक्खुनियो उच्चारम्पि पस्सावम्पि सङ्कारम्पि विघासम्पि खेत्ते छड्डेन्ति. अथ खो सो ब्राह्मणो उज्झायति खिय्यति विपाचेति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो अम्हाकं यवखेत्तं दूसेस्सन्ती’’ति! अस्सोसुं खो भिक्खुनियो तस्स ब्राह्मणस्स उज्झायन्तस्स खिय्यन्तस्स विपाचेन्तस्स. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो उच्चारम्पि पस्सावम्पि सङ्कारम्पि विघासम्पि हरिते छड्डेस्सन्ती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनियो उच्चारम्पि पस्सावम्पि सङ्कारम्पि विघासम्पि हरिते छड्डेन्तीति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनियो उच्चारम्पि पस्सावम्पि सङ्कारम्पि विघासम्पि हरिते छड्डेस्सन्ति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

८२९. ‘‘या पन भिक्खुनी उच्चारं वा पस्सावं वा सङ्कारं वा विघासं वा हरिते छड्डेय्य वा छड्डापेय्य वा, पाचित्तिय’’न्ति.

८३०. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

उच्चारो नाम गूथो वुच्चति. पस्सावो नाम मुत्तं वुच्चति.

सङ्कारं नाम कचवरं वुच्चति.

विघासं नाम चलकानि वा अट्ठिकानि वा उच्छिट्ठोदकं वा.

हरितं नाम पुब्बण्णं अपरण्णं यं मनुस्सानं उपभोगपरिभोगं रोपिमं.

छड्डेय्याति सयं छड्डेति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

छड्डापेय्याति अञ्ञं आणापेति, आपत्ति दुक्कटस्स. सकिं आणत्ता बहुकम्पि छड्डेति, आपत्ति पाचित्तियस्स.

८३१. हरिते हरितसञ्ञा छड्डेति वा छड्डापेति वा, आपत्ति पाचित्तियस्स. हरिते वेमतिका छड्डेति वा छड्डापेति वा, आपत्ति पाचित्तियस्स. हरिते अहरितसञ्ञा छड्डेति वा छड्डापेति वा, आपत्ति पाचित्तियस्स.

अहरिते हरितसञ्ञा, आपत्ति दुक्कटस्स. अहरिते वेमतिका, आपत्ति दुक्कटस्स. अहरिते अहरितसञ्ञा, अनापत्ति.

८३२. अनापत्ति ओलोकेत्वा छड्डेति, खेत्तमरियादे [छड्डितखेत्ते (?) अट्ठकथा ओलोकेतब्बा] छड्डेति सामिके आपुच्छित्वा अपलोकेत्वा छड्डेति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

नवमसिक्खापदं निट्ठितं.