७. सत्तमसिक्खापदं

८२०. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन भिक्खुनियो सस्सकाले आमकधञ्ञं विञ्ञापेत्वा नगरं अतिहरन्ति द्वारट्ठाने – ‘‘देथाय्ये, भाग’’न्ति. पलिबुन्धेत्वा मुञ्चिंसु. अथ खो ता भिक्खुनियो उपस्सयं गन्त्वा भिक्खुनीनं एतमत्थं आरोचेसुं. या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनियो आमकधञ्ञं विञ्ञापेस्सन्ती’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनियो आमकधञ्ञं विञ्ञापेन्तीति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनियो आमकधञ्ञं विञ्ञापेस्सन्ति! नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –

८२१. ‘‘या पन भिक्खुनी आमकधञ्ञं विञ्ञत्वा वा विञ्ञापेत्वा वा भज्जित्वा वा भज्जापेत्वा वा कोट्टेत्वा वा कोट्टापेत्वा वा पचित्वा वा पचापेत्वा वा भुञ्जेय्य, पाचित्तिय’’न्ति.

८२२. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.

आमकधञ्ञं नाम सालि वीहि यवो गोधुमो कङ्गु वरको कुद्रुसको.

विञ्ञत्वाति सयं विञ्ञत्वा. विञ्ञापेत्वाति अञ्ञं विञ्ञापेत्वा.

भज्जित्वाति सयं भज्जित्वा. भज्जापेत्वाति अञ्ञं भज्जापेत्वा.

कोट्टेत्वाति सयं कोट्टेत्वा. कोट्टापेत्वाति अञ्ञं कोट्टापेत्वा.

पचित्वाति सयं पचित्वा. पचापेत्वाति अञ्ञं पचापेत्वा.

‘‘भुञ्जिस्सामी’’ति पटिग्गण्हाति, आपत्ति दुक्कटस्स. अज्झोहारे अज्झोहारे आपत्ति पाचित्तियस्स.

८२३. अनापत्ति आबाधपच्चया, अपरण्णं विञ्ञापेति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.

सत्तमसिक्खापदं निट्ठितं.