६. छट्ठसङ्घादिसेससिक्खापदं
७०४. तेन समयेन बुद्धो भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन सुन्दरीनन्दा भिक्खुनी अभिरूपा होति दस्सनीया पासादिका. मनुस्सा भत्तग्गे सुन्दरीनन्दं भिक्खुनिं पस्सित्वा अवस्सुता सुन्दरीनन्दाय भिक्खुनिया अग्गमग्गानि भोजनानि देन्ति. सुन्दरीनन्दा भिक्खुनी कुक्कुच्चायन्ती न पटिग्गण्हाति. अनन्तरिका भिक्खुनी सुन्दरीनन्दं भिक्खुनिं एतदवोच – ‘‘किस्स त्वं, अय्ये, न पटिग्गण्हासी’’ति? ‘‘अवस्सुता, अय्ये’’ति. ‘‘त्वं पन, अय्ये, अवस्सुता’’ति? ‘‘नाहं, अय्ये, अवस्सुता’’ति. ‘‘किं ते, अय्ये, एसो पुरिसपुग्गलो करिस्सति अवस्सुतो वा अनवस्सुतो वा, यतो त्वं अनवस्सुता. इङ्घं, अय्ये, यं ते एसो पुरिसपुग्गलो देति खादनीयं वा भोजनीयं वा तं त्वं सहत्था पटिग्गहेत्वा खाद वा, भुञ्ज वा’’ति.
या ता भिक्खुनियो अप्पिच्छा…पे… ता उज्झायन्ति खिय्यन्ति विपाचेन्ति – ‘‘कथञ्हि नाम भिक्खुनी एवं वक्खति – ‘किं ते, अय्ये, एसो पुरिसपुग्गलो करिस्सति अवस्सुतो वा अनवस्सुतो वा, यतो त्वं अनवस्सुता. इङ्घ, अय्ये, यं ते एसो पुरिसपुग्गलो देति खादनीयं वा भोजनीयं वा तं त्वं सहत्था पटिग्गहेत्वा खाद वा भुञ्ज वा’’ति…पे… सच्चं किर, भिक्खवे, भिक्खुनी एवं वदेति – ‘‘किं ते, अय्ये, एसो पुरिसपुग्गलो करिस्सति अवस्सुतो वा अनवस्सुतो वा यतो त्वं अनवस्सुता! इङ्घ, अय्ये, यं ते एसो पुरिसपुग्गलो देति खादनीयं वा भोजनीयं वा तं त्वं सहत्था पटिग्गहेत्वा खाद वा भुञ्ज वा’’ति? ‘‘सच्चं, भगवा’’ति. विगरहि बुद्धो भगवा…पे… कथञ्हि नाम, भिक्खवे, भिक्खुनी एवं वक्खति – ‘‘किं ते, अय्ये, एसो पुरिसपुग्गलो करिस्सति अवस्सुतो वा अनवस्सुतो वा यतो त्वं अनवस्सुता; इङ्घ, अय्ये, यं ते एसो पुरिसपुग्गलो देति खादनीयं वा भोजनीयं वा तं त्वं सहत्था पटिग्गहेत्वा खाद वा भुञ्ज वा’’. नेतं, भिक्खवे, अप्पसन्नानं वा पसादाय…पे… एवञ्च पन, भिक्खवे, भिक्खुनियो इमं सिक्खापदं उद्दिसन्तु –
७०५. ‘‘या पन भिक्खुनी एवं वदेय्य – ‘किं ते, अय्ये, एसो पुरिसपुग्गलो करिस्सति अवस्सुतो वा अनवस्सुतो वा, यतो त्वं अनवस्सुता. इङ्घ, अय्ये, यं ते एसो पुरिसपुग्गलो देति खादनीयं वा भोजनीयं वा तं त्वं सहत्था पटिग्गहेत्वा खाद वा भुञ्ज वा’ति, अयम्पि भिक्खुनी पठमापत्तिकं धम्मं आपन्ना निस्सारणीयं सङ्घादिसेस’’न्ति.
७०६. या पनाति या यादिसा…पे… भिक्खुनीति…पे… अयं इमस्मिं अत्थे अधिप्पेता भिक्खुनीति.
एवं वदेय्याति – ‘‘किं ते, अय्ये, एसो पुरिसपुग्गलो करिस्सति अवस्सुतो वा अनवस्सुतो वा, यतो त्वं अनवस्सुता. इङ्घ, अय्ये, यं ते एसो पुरिसपुग्गलो देति खादनीयं वा भोजनीयं वा तं त्वं सहत्था पटिग्गहेत्वा खाद वा भुञ्ज वा’’ति उय्योजेति, आपत्ति दुक्कटस्स. तस्सा वचनेन ‘‘खादिस्सामि भुञ्जिस्सामी’’ति पटिग्गण्हाति, आपत्ति दुक्कटस्स. अज्झोहारे अज्झोहारे आपत्ति थुल्लच्चयस्स. भोजनपरियोसाने आपत्ति सङ्घादिसेसस्स.
अयम्पीति पुरिमायो उपादाय वुच्चति.
पठमापत्तिकन्ति सह वत्थुज्झाचारा आपज्जति असमनुभासनाय.
निस्सारणीयन्ति सङ्घम्हा निस्सारीयति.
सङ्घादिसेसोति…पे… तेनपि वुच्चति सङ्घादिसेसोति.
उदकदन्तपोनं ‘‘पटिग्गण्हा’’ति उय्योजेति, आपत्ति दुक्कटस्स. तस्सा वचनेन खादिस्सामि भुञ्जिस्सामी’’ति पटिग्गण्हाति, आपत्ति दुक्कटस्स.
७०७. एकतोअवस्सुते यक्खस्स वा पेतस्स वा पण्डकस्स वा तिरच्छानगतमनुस्सविग्गहस्स वा हत्थतो खादनीयं वा भोजनीयं वा ‘‘खाद वा भुञ्ज वा’’ति उय्योजेति, आपत्ति दुक्कटस्स. तस्सा वचनेन ‘‘खादिस्सामि भुञ्जिस्सामी’’ति पटिग्गण्हाति, आपत्ति दुक्कटस्स. अज्झोहारे अज्झोहारे आपत्ति दुक्कटस्स. भोजनपरियोसाने आपत्ति थुल्लच्चयस्स. उदकदन्तपोनं पटिग्गण्हाति उय्योजेति, आपत्ति दुक्कटस्स. तस्सा वचनेन ‘‘खादिस्सामि भुञ्जिस्सामी’’ति पटिग्गण्हाति, आपत्ति दुक्कटस्स.
७०८. अनापत्ति ‘‘अनवस्सुतो’’ति जानन्ती उय्योजेति, ‘‘कुपिता न पटिग्गण्हाती’’ति उय्योजेति, ‘‘कुलानुद्दयताय न पटिग्गण्हाती’’ति उय्योजेति, उम्मत्तिकाय, आदिकम्मिकायाति.
छट्ठसङ्घादिसेससिक्खापदं निट्ठितं.