२६७. अदस्सने उक्खेपनीयकम्मपटिप्पस्सद्धिकथा
४४८. इध पन, भिक्खवे, भिक्खु सङ्घेन आपत्तिया अदस्सने उक्खेपनीयकम्मकतो सम्मा वत्तति, लोमं पातेति, नेत्थारं वत्तति, आपत्तिया अदस्सने उक्खेपनीयस्स कम्मस्स पटिप्पस्सद्धिं याचति. तत्र चे भिक्खूनं एवं होति – ‘‘अयं खो, आवुसो, भिक्खु सङ्घेन आपत्तिया अदस्सने उक्खेपनीयकम्मकतो सम्मा वत्तति, लोमं पातेति, नेत्थारं वत्तति, आपत्तिया अदस्सने उक्खेपनीयस्स कम्मस्स पटिप्पस्सद्धिं याचति. हन्दस्स मयं आपत्तिया अदस्सने उक्खेपनीयकम्मं पटिप्पस्सम्भेमा’’ति. ते तस्स आपत्तिया अदस्सने उक्खेपनीयकम्मं पटिप्पस्सम्भेन्ति – अधम्मेन वग्गा…पे… अधम्मेन समग्गा… धम्मेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन समग्गा. तत्रट्ठो सङ्घो विवदति – ‘‘अधम्मेन वग्गकम्मं, अधम्मेन समग्गकम्मं, धम्मेन वग्गकम्मं, धम्मपतिरूपकेन वग्गकम्मं, धम्मपतिरूपकेन समग्गकम्मं, अकतं कम्मं दुक्कटं कम्मं पुन कातब्बं कम्म’’न्ति. तत्र, भिक्खवे, ये ते भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘धम्मपतिरूपकेन समग्गकम्म’’न्ति, ये च ते भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘अकतं कम्मं दुक्कटं कम्मं पुन कातब्बं कम्म’’न्ति, इमे तत्थ भिक्खू धम्मवादिनो. इमेपि पञ्च वारा संखित्ता.
अदस्सने उक्खेपनीयकम्मपटिप्पस्सद्धिकथा निट्ठिता.