२५९. पटिसारणीयकम्मविवादकथा
४३६. इध पन, भिक्खवे, भिक्खु गिही अक्कोसति परिभासति. तत्र चे भिक्खूनं एवं होति – ‘‘अयं खो, आवुसो, भिक्खु गिही अक्कोसति परिभासति. हन्दस्स मयं पटिसारणीयकम्मं करोमा’’ति. ते तस्स पटिसारणीयकम्मं करोन्ति – अधम्मेन वग्गा…पे… अधम्मेन समग्गा… धम्मेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन समग्गा. तत्रट्ठो सङ्घो विवदति – ‘‘अधम्मेन वग्गकम्मं, अधम्मेन समग्गकम्मं, धम्मेन वग्गकम्मं, धम्मपतिरूपकेन वग्गकम्मं, धम्मपतिरूपकेन समग्गकम्मं, अकतं कम्मं दुक्कटं कम्मं पुन कातब्बं कम्म’’न्ति. तत्र, भिक्खवे, ये ते भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘धम्मपतिरूपकेन समग्गकम्म’’न्ति, ये च ते भिक्खू एवमाहंसु – ‘‘अकतं कम्मं दुक्कटं कम्मं पुन कातब्बं कम्म’’न्ति, इमे तत्थ भिक्खू धम्मवादिनो. इमे पञ्च वारा संखित्ता.
पटिसारणीयकम्मविवादकथा निट्ठिता.