२५१. पब्बाजनीयकम्मपटिप्पस्सद्धिकथा

४२४. इध पन, भिक्खवे, भिक्खु सङ्घेन पब्बाजनीयकम्मकतो सम्मा वत्तति, लोमं पातेति, नेत्थारं वत्तति, पब्बाजनीयस्स कम्मस्स पटिप्पस्सद्धिं याचति. तत्र चे भिक्खूनं एवं होति – ‘‘अयं खो, आवुसो, भिक्खु सङ्घेन पब्बाजनीयकम्मकतो सम्मा वत्तति, लोमं पातेति, नेत्थारं वत्तति, पब्बाजनीयस्स कम्मस्स पटिप्पस्सद्धिं याचति. हन्दस्स मयं पब्बाजनीयकम्मं पटिप्पस्सम्भेमा’’ति. ते तस्स पब्बाजनीयकम्मं पटिप्पस्सम्भेन्ति – अधम्मेन वग्गा. सो तम्हा आवासा अञ्ञं आवासं गच्छति. तत्थपि भिक्खूनं एवं होति – ‘‘इमस्स खो, आवुसो, भिक्खुनो सङ्घेन पब्बाजनीयकम्मं पटिप्पस्सद्धं अधम्मेन वग्गेहि. हन्दस्स मयं पब्बाजनीयकम्मं पटिप्पस्सम्भेमा’’ति. ते तस्स पब्बाजनीयकम्मं पटिप्पस्सम्भेन्ति – अधम्मेन समग्गा…पे… धम्मेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन वग्गा… धम्मपतिरूपकेन समग्गा…पे….

चक्कं कातब्बं.

पब्बाजनीयकम्मपटिप्पस्सद्धिकथा निट्ठिता.